Τετάρτη, 20 Ιανουαρίου 2010

ΗΣΟΥΝ ΝΤΥΜΕΝΗ ΜΕ ΑΝΘΟ

Μάη σε πρωτογνώρισα
μέσα σ' ένα λιβάδι
και το φεγγάρι ρώτησα
στου βραδινού την χάρη


Φεγγάρι μου εσύ ζηλευτό
που φέγγεις μες τα όρη
πιο είναι το μαγιοκόριτσο
και μου απαντάει χαρωπό
έλα να στο γνωρίσω εγώ
είναι της πούλιας κόρη


Ήσουν ντυμένη με ανθό
μου έδιωξες την δύση
μύριζε το κορμάκι σου
σ' ολόκληρη τη φύση


Το χέρι σου μου έδωσες
μέθυσα από αγάπη
κι ορκίστηκα από μέσα μου
ποτέ μη νιώσεις Μάρτη


Τώρα ατενίζουμε μαζί
ονειρικά το κόσμο
μ' ένα παλμό και μια ψυχή
στου έρωτα το δρόμο

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου