Πέμπτη, 28 Ιανουαρίου 2010

ΗΛΙΟ ΧΑΡΙΤΩΜΕΝΗ ΜΟΥ


Σκίνο μυρτιά και αρεφτιά
μάζεψα να σου φέρω
μάγια να μην σε πιάνουνε
ανθό πάντα σε θέλω
να ζούμε μ' άφθονη χαρά
στου έρωτα την λάβα
και κάθε νέα μας νυχτιά
να 'ναι φωτιά και λαύρα
ήλιο χαριτωμένη μου
ψυχούλα της ψυχής μου
θα είσαι η αχτίνα μου
σε όλη την ζωή μου
πως το μπορώ να αρνηθώ
να αναθεωρήσω
να πω σε άλλη τ' αγαπώ
που θα βρω τόσο ίσκιο
κι αν ορκιστώ και τι μ' αυτό
οι πράξεις λεν αλήθεια
άσε λοιπόν να αφεθώ
οι όρκοι ειν' παραμύθια
κι αν την πυξίδα της στοργής
την στρέψει το αγέρι
θα γίνω κύμα της οργής
για σε χρυσό μου ταίρι
κόντρα θα πάω στον καιρό
με σήμα την αγάπη
να κάνω φως τον στεναγμό
και ξαστεριά τα πάθη
ήλιο χαριτωμένη μου
μην σκιάζεσαι φοβέρα
είσαι η μόνη σκέψη μου
την νύχτα και την μέρα

1 σχόλιο:

  1. ποτέ μην ορκίζεσαι για το οτιδήποτε αν δεν έχει η άλλη διάθεση να ακούσει τον τόνο της φωνής σου εκείνη την στιγμή και να καταλάβει οτι λες αλήθεια, ποτέ!
    ο όρκος δίνει ένα δέος.. μια ειδική σημασία σε έναν λόγο..

    και αυτή είπε οτι της είπα ψέματα

    ΑπάντησηΔιαγραφή