Δευτέρα, 4 Ιανουαρίου 2010

ΑΝΕΠΑΝΑΛΗΠΤΗ ΨΥΧΗ


Σε αγαπώ και το φωνάζω
τίποτα δεν με νοιάζει
είσαι για μένα ανατολή
όταν γλυκο χαράζει


Ανεπανάληπτη ψυχή
γεμάτη καλοσύση
μου' χεις γεμίσει τη ζωή
χαρά και αγιοσύνη


Σε αγαπώ και φωνάζω
είσαι η όρασή μου
η απέραντη μου ξαστεριά
η ίδια η ζωή μου

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου