Παρασκευή, 29 Ιανουαρίου 2010

ΑΓΓΙΞΑ ΤΗ ΠΑΝΣΕΛΗΝΟ


Άγγιξα τη πανσέληνο
με της ψυχής το χνώτο
να δω τη λάμψη της περνά
τα βάθη της ψυχής σου
ήταν η αφή βελούδινη
όπως και το κορμί σου
έκαιγε όπως τη φωτιά
που βγάζει το φιλί σου
μου 'ριξε ένα χαμόγελο
που φώτισε η πλάση
ήταν σημάδι της χαράς
πως νοιάζεσαι για μένα
κι όταν τη ρώτησα γιατί
να είναι μακριά μου
ο γλυκοέρωτάς μου
εκείνη μου απάντησε
είστε κι δυο κοντά μου
τίποτα δεν σας λείπει
ακόμη και τ' αστέρια
εσάς κρατάνε συντροφιά
τα πιο ψυχρά νυχτέρια
κοίτα μου λέει στο μπαλκόνι
μες το δωματιάκι
σου γνέφει με φιλιά και λιώνει
πως πάντα θα' σαστε μαζί
κοντά στο φεγγαράκι


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου