Τρίτη, 5 Ιανουαρίου 2010

ΤΗΝ ΟΜΟΡΦΙΑ ΠΟΥ ΓΝΩΡΙΣΑ


Την ομορφιά που γνώρισα
στα λαμπερά σου κάλλη
μ' αναστατώνουν την ζωή
όσο καμία άλλη

Την ξενοιασιά που γνώρισα
σαν του Χριστού μεγάλη
μου 'χ' ηρεμήσει η ψυχή
με τ' απαλό σου χάδι


Μαζί πρέπει να ζήσουμε
μαζί να ανεβούμε
στον όμορφο παράδεισο
και το χυμό να πιούμε

Έσταξες τοσ' ανάλαφρα
γέμισες τη καρδιά μου
είσαι σαν κάτι ιερό
που 'φερε τη χαρά μου

Έσταξες τοσ΄ανάλαφρα
όπως την χρυσαλλίδα
είσαι γλυκιά δροσοσταλιά
που 'φερες την ελπίδα


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου