Σάββατο, 6 Μαρτίου 2010

ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΜΕ ΡΩΤΗΣΕ



Θεέ μου όταν με΄φερες
μέσα σ' αυτό το κόσμο
ήξερες την πορεία μου
τον καημό τον πόνο


Κανένας δεν με ρώτησε
προτού να γεννηθώ
κανένας δεν με φρόντισε
μέσα στο κόσμο αυτό



Κανείς ποτέ δεν θα μου πει
το πότε θα πεθάνω
γι' αυτό αφήστε τα γιατί
ότι θέλω θα κάνω


Θεέ μου όταν με' φερες
μέσα σ' αυτό το κόσμο
ήξερες πως οι άνθρωποι
προσφέρουν μόνο πόνο

Παρασκευή, 5 Μαρτίου 2010

ΠΟΙΟΣ ΑΝΕΜΟΣ ΣΕ ΕΦΕΡΕ


Σαν αγγελάκι φάνηκες
ξάφνου γλυκά μπροστά μου
κι έγιναν όλα μαγικά
μέχρι τα όνειρά μου


Ποιός άνεμος σε έφερε
πια αχτίδα αστεριού
και 'διωξε κάθε πίκρα μου
μ' ένα άγγιγμα χεριού

Τώρα αρμενίζω την ζωή
μέσα στην αγκαλιά σου
και γαληνεύω τη μορφή
επάνω στα φτερά σου

Μην φύγεις σε παρακαλώ
μη σβήσεις τη χαρά μου
γιατί θα πάψει να κυλά
το αίμα στη καρδιά μου

ΑΠΟΨΕ


Απόψε σ' ονειρεύτηκα
πετούσαμε ψηλά
γύρω από την πανσέληνο
οι δυό μας αγκαλιά


Λαμπύριζαν τ' αστέρια
μα έλαμπες και εσύ
μέσα στα δυο μου χέρια
σ' έπαιρνα το φιλί

Λαμπύριζαν τ' αστέρια
μα έλαμπες και εσύ
μέσα στα δυό μου χέρια
ήσουν πηγή πνοής


Απόψε σ' ονειρεύτηκα
να σε κρατώ σφιχτά
και να μικρούλι σύννεφο
να μας γλυκοκοιτά

ΕΧΩ ΚΑΘΕ ΔΙΚΑΙΩΜΑ


Έχω κάθε δικαίωμα
να ζω στα όνειρά μου
κι όταν ξυπνάω το πρωί
να λέω είσαι δικιά μου


Εσύ πήρες το δρόμο σου
για άλλο μονοπάτι
μα 'γω θα ζω στο κόσμο μου
μ' όνειρο την αγάπη


Έχω κάθε δικαίωμα
να ζω με αναμνήσεις
την κάθε ωραία μας στιγμή
με ψεύτικες εκπλήξεις

Τετάρτη, 3 Μαρτίου 2010

ΠΑΡΕ ΤΟ ΚΥΜΑ ΑΝΕΜΕ


Πάρε το κύμα άνεμε
και κάνε το αγάπη
να σταματήσει ο καημός
να δω κι εγώ λιγάκι φως
απ' τα πολλά μου πάθη.

Εφυγε και με ξέχασε
μου 'πε πως θα γυρίσει
μα η πλανεύτρα η θάλασσα
την έχει φυλακίσει...

Πάρε το κύμα άνεμε
μακριά απ' το λιμάνι
να μη με δέρνει ο στεναγμός
να δω κι εγώ λιγάκι φως
μες στην ψυχή μου πάλι

Εφυγε και με ξέχασε
μου 'πε πως θα γυρίσει
μα η πλανεύτρα η θάλασσα
την έχει φυλακίσει

ΓΚΡΙΖΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ


Θόλωσε γκρίζε ουρανέ
και ρίξε καταρράχτες
κουράστηκα ν' αναπολώ
χαμένες πια αγάπες

Ερχονται μες στα όνειρα
και με αναστατώνουν
όλα τα βλέπω επώδυνα
οι σκέψεις με σκοτώνουν


Πέρασαν και χαθήκανε
σαν μια σταγόνα δάκρυ
Ηταν αγάπες τρυφερές
τις σκόρπισαν τα λάθη


Θόλωσε γκρίζε ουρανέ
και ρίξε μαύρο χιόνι
κουράστηκα να με σκορπούν
κάθε νυχτιά οι πόνοι