Τρίτη, 29 Ιουνίου 2010

ΕΣΥ ΠΟΥ ΚΟΙΤΑΣ Μ' ΑΠΟΡΙΑ


Εσύ εσύ που κοιτάζεις μ' απορία
π' έκλεισες τη πιο ωραία ιστορία
τώρα γιατί μ' αναστατώνεις
κι όλο το είναι μου πληγώνεις

Εσύ εσύ που με' βλεπες για εχθρό σου
που μου' λεγες ότι έφραζα το φως σου
τώρα γιατί με κατακρίνεις
κι όλο με άλλες με συγκρίνεις


Σου το' χα πει πως η αγάπη
δεν είναι μόνο παίρνω κάτι
ούτε απ' τον ένα οι θυσίες
τώρα πια μέτρα τις ατυχίες
και το γινάτι βγάζει μάτι
σου το' χα πει πως η αγάπη
δεν είναι μόνο παίρνω κάτι


Εσύ εσύ που με κοιτάζεις θλιμμένος
που' λεγες πως είσαι καταπιεσμένος
τον εγωισμό σου γέμιζες
και τη ψυχή σου γκρέμιζες


Εσύ εσύ που με' βλεπες για εχθρό σου
που μου' λεγες ότι έφραζα το φως σου
τώρα γιατί με λογοκρίνεις
και στους γνωστούς μας με συγκρίνεις

Δευτέρα, 28 Ιουνίου 2010

ΣΕ ΒΑΘΡΟ Σ' ΑΝΕΒΑΣΑΝΕ


Σε βάθρο σ' ανεβάσανε
καμάρωναν για σένα
για βασιλιά σε βλέπανε
ότι ζητούσες τρέχανε
και με περίσσια έννοια


Τώρα όμως μεγάλωσες
όπως τα παραμύθια
κι έμαθες την αλήθεια
πως η ζωή είναι σκληρή
και δεν υπάρχει βάθρο
ούτε στέμμα από σμάλτο


Τώρα αγναντεύεις τα ψηλά
που δεν μπορείς να ζήσεις
κοιτάζεις την αδικία
και ψάχνεις την αιτία
για να την πολεμήσεις

ΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΑΓΕΦΥΡΩΤΗ


Μια σχέση αγεφύρωτη
ανοίξαμε οι δυο μας
αλλού εγώ αλλού εσύ
κλαίμε το χωρισμό μας

Σε γνώρισα τόσο αργά
όπως κι εσύ το ίδιο
δύο καρδιές τώρα πονούν
χωρίς να βρίσκουν ίσκιο


Γιατί αυτή η αγάπη
δεν ήρθε πιο νωρίς
ο ουρανός να λάμψει
σαν φως της αστραπής
γιατί αυτή η αγάπη
δεν ήρθε πιο νωρίς


Μια σχέση αγεφύρωτη
διαβαίνουμε οι δυο μας
αλλού εγώ αλλού εσύ
κλαίμε το χωρισμό μας


Σε γνώρισα τόσο αργά
σ' ένα μικρούλη στέκι
μ' απλά πάλι χωρίσαμε
λίγο πρωτού να φέξει

ΤΟ ΛΕΞΙΚΟ ΜΟΥ ΑΝΟΙΞΑ


Το λεξικό μου άνοιξα να βρω τη λέξη αγάπη
πια είναι η σημασία της και πόση η αξία της
γι' αυτό και το ξεφύλλισα αν έχεις κάνει λάθη

Διάβασα και κατάλαβα μελέτησα τι γράφει
πρέπει πρέπει να ξενυχτάς πολύ έως την αυγή
πρέπει στο πόνο να σκορπάς να νιώσεις την αγάπη

Τι έκανες από όλα αυτά ποιες ήταν οι θυσίες
τίποτα δεν προσπάθησες και όλα τα καταπάτησες
τώρα τι έρχεσαι λοιπόν και μου ζητάς ευθύνες

Το λεξικό μου άνοιξα να βρω τη λέξη αγάπη
μα τώρα που το μελέτησα καλά και υπέκυψα
εγώ να σε ακούσω με όλα αυτά τα λάθη

ΑΣΥΜΕΤΡΟ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΣΟΥ


Το όνομά σου δεν ξεχνώ ούτε τον Άι Νικόλα
εκεί που είπαμε τ' αγαπώ γίναμε ένα και οι δυο
ψηλά στη Πάνω Χώρα το όνομά σου δεν ξεχνώ
ούτε τον Άι Νικόλα άγιος μα φτωχός


Το όνομά σου δεν ξεχνώ τα γαλανά σου μάτια
και το μαλλί σου το ξανθό να διαγράψω δεν μπορώ
θα είναι η καρδιά μου άδεια το όνομα σου δεν ξεχνώ
κι ας μου' βαλες σκοτάδια με ένα γεια ψυχρό


Το όνομα σου λαχταρώ πάλι να το φωνάξω
όπως εκείνο το καιρό που λαχταρούσα να σε δω
σφιχτά να σ' αγκαλιάσω το όνομά σου λαχταρώ
στα χείλη μου να πιάσω και όλα ας τα χάσω


Το όνομά σου δεν ξεχνώ είναι σαν το μαγνήτη
μου' χει κολλήσει στο μυαλό μου διώχνει κάθε καημό
κι ας ζεις σε άλλο σπίτι το όνομά σου δεν ξεχνώ
κι ας μου' βαλες το σύρτη πάντα θα σ' αγαπώ

ΕΚΕΙ ΣΤΑ ΑΠΟΚΡΗΜΝΑ ΣΟΚΑΚΙΑ


Εκεί στα απόκρημνα σοκάκια
εκεί που αλλάζαμε φιλάκια
στέκομαι και σε περιμένω
σκέφτομαι ότι τα βήματα
έφερναν τα γλυκά μηνύματα
απ' τη δική σου λάμψη
που να' σαι αγάπη
μονάχη μου αργοπεθαίνω


Εκεί δειλά και σιωπηλά
ζητάω τη μορφή σου
εκεί π' αλλάξαμε στρατιά
φτιάχνουν φωλιά μαύρα πουλιά
κλαίω για τη φυγή σου


Εκεί στα απόκρημνα σοκάκια
εκεί που κάναμε ονειράκια
παίρνω το σοκάκι κι έρχομαι
βλέπω το σιωπηλό φεγγάρι
που μας κοιτούσε γλυκά το βράδυ
κι αγάπη διαλαλούσε
και μας χαμογελούσε
όμως τώρα πως αντέχομαι

ΔΕΣΠΟΙΝΑ


Δέσποινα μάθε κούκλα μου
πως είσαι το αστέρι
έχεις καρδιά μικρού παιδιού
που φέρνει καλοκαίρι


Μην νιώθεις ότι σε ξεχνώ
ότι δεν σε προσέχω
πάντα σε είχα στη καρδιά
και πάντα θα σε έχω


Δέσποινα μάθε μάτια μου
είσαι ένα φεγγάρι
που φέρνει λαμπερή χαρά
γι' αυτό σε' χω καμάρι

Τρίτη, 22 Ιουνίου 2010

ΚΛΑΨΤΕ ΑΓΓΕΛΟΙ


Μυριάδες αγαλήνευτα
πουλιά φτεροκοπάνε
παίρνουνε το κατήφορο
πικροκελαηδάνε
και μένα την αγάπη μου
στον Άδη τη ναι πάνε
και τη μοιρολογάνε
ακλάδευτα τα βάσανα
πονάω με σκορπάνε
μυριάδες αγαλήνευτα
πουλιά της τραγουδάνε.....


Κλάψτε άγγελοι σύννεφα
και σεις χρυσά αστέρια
απόψε χωριστήκανε
δύο μεγάλα ταίρια


Μυριάδες αγαλήνευτα
λουλούδια γύραν χάμω
περαστικοί διαβαίνουνε
ποδοπατούν επάνω
για τη γλυκιά λατρεία μου
που οριστικά τη χάνω
και τώρα τι να κάνω
ακλάδευτα τα βάσανα
ας ήταν να πεθάνω
μυριάδες αγαλήνευτα
λουλούδια σκόρπια χάμω.....

Τετάρτη, 16 Ιουνίου 2010

ΤΑ ΟΡΑΤΑ Τ' ΑΟΡΑΤΑ


Τα ορατά τ' αόρατα σε τάξη θα τα βάλω
γιατί νόμιζαν πρόβατα ότι εγώ βοσκάω
τα ορατά τ' αόρατα δεν τα γουστάρω άλλο


Τι να σας κάνω μάτια μου που ψάχνετε ελπίδα
είν' ακριβά τα χάδια μου ψάξτε γι' αλλού παγίδα
τι να σας φέρω τώρα πια αγρίεψε το αρνάκι
και πήρε σβάρνα τα βουνά γύρισε πια σελίδα


Τα ήμερα τα αγριωπά τ' αγέρα θα τα δώσω
γιατί νόμιζαν πως σκορπάν το νταηλίκι τόσο
τα ήμερα τ' αγριωπά σιγά σιγά θα διώξω

ΤΗ ΛΥΠΗ ΚΑΝΟΥΜΕ ΧΑΡΑ


Τη λύπη κάνουμε χαρά
γιες μέσα από το στίχο
με ροκ με ραπ με λαικά
και διώχνουμε τους πόνους μας
με νότες και με ήχο


Και προσπερνούν τα χρόνια μας
σαν του οργάνου νότες
και διώχνουμε τη φτώχεια μας
κι όλες τις γκρίζες μπόρες


Και προσπερνούν τα νιάτα μας
με νεύρα τεντωμένα
κι αφήνουμε τα χνάρια μας
κρόσσια ξεθωριασμένα


Τη λύπη κάνουμε χαρά
γεννιές χιλιάδες χρόνια
με μπλουζ με ραπ και λαίκά
και διώχνουμε τους πόνους μας
στις πίστες στα μπαλκόνια

ΓΑΛΑΖΙΟ ΦΩΣ


Αν πάρεις τ' άλλο μονοπάτι
που οδηγεί στον ουρανό
μην λησμονήσεις την αγάπη
που σου νανούριζε τα λάθη
κι ας της σκορπούσες καημό


Το γαλάζιο φως του ουρανού
και το ουράνιο τόξο
πολύχρωμα και ελκυστικά
σου δείχνουνε την αγάπη μου
και πόσο σε θέλω πόσο


Αν πάρεις τ' άλλο μονοπάτι
όλα καλά να τα έχεις
μα ο ουρανός που επέλεξες
όσο και αν δεν τον έλεγξες
ξέρω πως δεν θα αντέχεις

ΑΡΑΓΕ ΚΕΙΝΟΣ Π' ΑΓΑΠΑΣ


Άραγε κείνος π' αγαπάς
όλα σου τα προσφέρει
έρωτα χάδια και φιλιά
όταν σε παίρνει αγκαλιά
πόσο καλά σε ξέρει


Γιατί εγώ σ' αγάπησα
κι όλα τα καταπάτησα
για να φιλί σου μόνο
δάκρυζα απ' το πόνο


Παρακαλούσα το Χριστό
να' ρθεις για λίγο να σε δω
στο κρύο και στο αγιάζι
κι έλεγα δεν πειράζει


Άραγε κείνος π' αγαπάς
για χάρη σου πεθαίνει
παραβιάζει το ρυθμό
για να γλυκό σου αγαπώ
πόσο πάθος σου φέρνει

ΤΗΛΕΦΩΝΙΑ ΚΙΝΗΤΗ


Τηλεφωνία κινητή
κι ας ζούμε με ξερό ψωμί
μας έγινε πια ταίρι
και μας κρατά στο χέρι


Μηνύματα μ' ένα σκοπό
έρωτα και αγάπη
και δως του χύμα τα ευρώ
απ' τη δική μας πλάτη


Σα να μην έφθαναν αυτά
πόλεμος ηλεκτρονικός
γιατί μας παρακολουθεί
ο κάθε ένας εχθρός


Τηλεφωνία κινητή
για να περνάει η ζωή
ευχάριστα κι ωραία
με Ότονέτ αέρα

Ο ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ


Αν ήμουνα χαρταετός
θα πέταγα ψηλά
να βρω τη φλόγα του φωτός
για να της πω τι κόσμος αυτός
έπαψε να μιλά


Τον πνίξανε τα βάσανα
το πήρανε φαλάγγι
και κάθε νέο σύστημα
στάζει άλλο φαρμάκι
που πήγε η αγάπη


Αν ήμουνα χαρταετός
θα έφερνα αγέρα
να ανασάνει ο φτωχός
να φύγει πια ο καημός
να δει μια άσπρη μέρα

ΤΑ ΣΥΝΟΡΑ ΠΙΑ ΠΕΣΑΝΕ


Τα σύνορα πια πέσανε
τα τοίχη βυθιστήκαν
και η ζωή θα αλλάξει
οι αρχηγοί μας είπαν


Μα πιο το αποτέλεσμα
να ζούμε μες το δράμα
σαν του Χριστού το πέρασμα
με πόνο και με κλάμα


Μα πιο το αποτέλεσμα
φόνοι και μαστροπεία
χωρίς ν' υπάρχει πέρασμα
για λίγη ευτυχία


Τα κράτη πια ενώθηκαν
μας κάνανε αδέρφια
και η ζωή θα αλλάξει
μας είπανε με κέφια


Μα όλα τα διαλύσανε
κυριαρχεί ο πόνος
τίποτα δεν αφήσανε
κάθε γωνιά και μόνος


Μα όλα τα διαλύσανε
μέχρι και την αγάπη
το μόνο πια π' αφήσανε
την ψυχική απάτη

ΓΙΑΤΙ




Γιατί απότομα ξυπνάς
τη δύστυχη ψυχή μου
μέχρι στον ύπνο με πονάς
ρημάζεις τη ζωή μου


Δική σου ήταν επιλογή
χωρίς να με ρωτήσεις
έφυγες σαν τη κλέφτρα
για να με τιμωρήσεις


Τώρα έρχεσαι στ΄όνειρα

και αγάπη μου ζητάς
δεν έχεις περιθώρια
μη το κουράζεις πια


Μου 'κανες γκρίζα τη ψυχή
πότε θα την αφήσεις
σταμάτα να τη τυραννάς
τίποτα δεν κερδίζεις

Τρίτη, 15 Ιουνίου 2010

ΧΑΡΑΜΑΤΑ ΥΠΝΟΒΑΤΩ



Χαράματα υπνοβατώ

μέσα στη γειτονιά σου
κλαίω φωνάζω σ' αγαπώ
ζητώ την αγκαλιά σου


Δεν έχεις αίμα στη καρδιά
στις φλέβες στο μυαλό
χαράματα υπνοβατώ
με παίρνουν για τρελό


Χαράματα υπνοβατώ
μέσα στη γειτονιά σου
το έχω ρίξει στο ποτό
που 'χασα τα φιλιά σου

ΑΠΟΨΕ ΑΗΔΙΑΣΑ


Απόψε αηδίασα
της νύχτας τη μαγεία
και στο ζενίθ πλησίασα
ν' αλλάξω πια πορεία


Τα στέκια τα χαλάσανε
οι μάγκες αποδράσανε
κυριαρχεί η τσέπη
και τα μεγάλα πρέπει


Το παίζουν πια αριστεροί

ευαίσθητοι και στοργικοί
αριστεροί στη σκέψη
μα δεξιοί στη τσέπη


Απόψε αηδίασα
τη ψεύτρα κοινωνία
και στο ζενίθ πλησίασα
να κάνω ανταρσία

ΗΡΘΑ ΝΑ ΠΩ ΤΟ ΠΟΝΟ ΜΟΥ


Ήρθα να πω το πόνο μου
φίλη αγαπημένη
μ' άφησε πάλι μόνη μου
έφυγε με μια ξένη


Κάθισε εδώ ηρέμησε

φίλη μου δεν αξίζει
ήταν καπνός που διέλυσε
γι' αυτό και θα δακρύζει


Ρίξε τα πια όλα στη φωτιά
οι άνδρες είναι πλάνη
γι' αυτό σου λέω έξω καρδιά
θα βρεις αλλού λιμάνι


Πόσα χατίρια του΄κανα
να κάτσει να μη φύγει
ξερει γι' αυτόν πως πέθαινα
γι' αυτό και με συνθλίβει


Κάνε κουράγιο και θα δεις

πες ότι δεν υπάρχει
θα έρθει ώρα κι στιγμή
που θα ζητά αγάπη



ΤΩΡΑ ΚΡΑΤΑΜΕ



Τώρα κράτα με για λίγο πριν να φύγω

τα μάτια κλείσε μου το τέλος να μη το δω
μπόρα θα ήτανε από απελπισία
τώρα κράτα με γερά δεν θέλω να χαθώ


Σφίξε με αγάπη μου σφίξε με
το τέλος πλησιάζει
σφίξε με αγάπη μου σφίξε με
η νύχτα μην περάσει


Μπόρα θα 'τανε τη πήρε το αγέρι
σφιχτά σφιχτά κράτα με να νιώσω το παλμό
τώρα κράτα με για λίγο πριν να σβήσω
τα μάτια κλείσε μου μη νιώσω το χωρισμό

ΙΚΕΤΕΥΨΑ ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ



Μου' χει σαλέψει το μυαλό

έχω μεγάλο καημό
και η βροχή με δέρνει
άνοιξε λίγο να σε δω
γλυκιά αγαπημένη


Ικέτευσα τον ουρανό
τ' αστέρια το φεγγάρι
να βρουν τον ύψιστο θεό
το χέρι του να βάλει


Γιατί άλλοι να χαίρονται
τον έρωτα να γεύονται
και εγώ να λαχταρώ
να λιώνω να παιδεύομαι
για σένα που αγαπώ



ΘΑ ΠΙΩ ΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ


Θα πιω εγώ τη θάλασσα
για τη δική σου χάρη
ν' ανοίξω δρόμο φωτεινό
κοντά σου να' ρθω πάλι


Εγώ εδώ εσύ αλλού
μα πως να κρατηθούμε
την όμορφη αγάπη μας
πότε θα τη χαρούμε




Δεν είναι δίκαιο αυτό

θάλασσα να χωρίζει
την όμορφη αγάπη μας
μήνες να εμποδίζει


Κάτι να κάνουμε γι' αυτό
κάτι να ενωθούμε
το πάθος της αγάπης μας
και πάλι να χαρούμε


ΟΣΟ ΕΣΕΝΑ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ



Όσο εσένα σκέφτομαι

στίχους πάντα θα γράφω
είναι ένας τρόπος π' έλκομαι
ότι κοντά σου έρχομαι
σαν της αυγής το άστρο


Όσο εσένα σκέφτομαι
πάντα θ' αποτυπώνω
τις νύχτες κείνου τ' έρωτα
κείνου του πρωτοέρωτα
κι ας με γεμίζουν πόνο


Όσο εσένα σκέφτομαι
πένα δεν θ' αφήσω
νομίζω ότι έρχομαι
ότι κοντά σου στέκομαι
μέχρι ψυχή ν' αφησω

ΜΑΓΙΑ ΓΛΥΚΑ ΜΟΥ ΕΚΑΝΕ




Μάγια γλυκά μου έκανε

μάγια που δεν περνάνε
με βότανα του έρωτα
τώρα άλλη με βρίζουνε
κι άλλοι χασκογελάνε


Το γνώρισα το Μάιο
σε χρόνο αόριστο
ντυμένο μες τα βότανα
κι αυτά του τραγουδούσανε
έλα Μαγικόριτσο


Δεν μπόρεσα ν' αντισταθώ

το ήθελα με πάθος
μ' αυτό μου 'κανε πείσματα
κορδέλες και σκιρτήματα
και με σκορπούσε άγχος


Τώρα όλοι με βλέπουνε
και λένε να το θύμα
ήταν που ήτανε τρελός
τώρα απόγινε μουρλός
τα γύρευε τι κρίμα

ΑΝ ΕΙΧΕΣ ΛΙΓΟ ΑΙΣθΑΝΘΕΙ




Αν είχες λίγο αισθανθεί

πόσο πονώ για σένα
θα 'σουν διαφορετική
θα 'χες λιγάκι έννοια


Όταν σκεφτώ πως έφυγες
με πιάνει πανικός
τα βάζω με τα μέσα μου
γιατί ήμουν σωστός


Τα βάζω με τα μέσα μου

γιατί ήμουν σωστός
ποτέ σου δεν αισθάνθηκες
το πόσο σ' αγαπώ


Αν είχες λίγο αισθανθεί
δεν θα 'φευγες στα ξένα
λιγάκι να' σουν πιο απλή
θα ένιωθες και μένα

ΝΙΩΘΩ ΕΝΑ ΚΟΜΠΟ ΣΤΗ ΨΥΧΗ


Νιώθω ένα κόμπο στη ψυχή
κόμπο σφιχτά δεμένο
για σένα ναι βρε μελαχρινή
που έλεγες τι καλό παιδί
μα τώρα με έχεις στη ζωή
πια παραπεταμένο


Μου στέρησες κάθε επαφή
με 'καψες σαν τσιγάρο
και με έριξες στη φυλακή
ν' αναζητώ τον χάρο


Φυλακισμένη είν' η καρδιά

πάνω στα κύτταρά σου
ωχ και κρέμεται παντοτινά
στα χείλη τα δικά σου


Νιώθω ένα κόμπο στη ψυχή
κόμπο σφιχτά σφιγμένο
για σένα ναι βρε μελαχρινή
που πάντα μου έδειχνες στοργή
μα τώρα με βλέπεις σαν χαλί
παλιό ξεθωριασμένο

ΓΕΡΝΩ ΣΤΟΥ ΛΥΚΟΥ ΤΗ ΒΟΥΗ




Γέρνω στου λύκου τη βουή
μαζί του να θρηνήσω
όμως με βρίσκει το πρωί
το πληγωμένο μου γιατί
να λέω πως θα ζήσω


Ο λύκος με θρήνο κοιτά
σα να' μαστε πια ταίρια
χαμένοι μες την ερημιά
να δίνουμε τα χέρια


Κι εγώ τον παίρνω αγκαλιά

μήπως και σε ξεχάσω
όμως χτυπάει η καρδιά
λυπητερά σαν μπάσο


ΕΡΩΤΑ ΠΛΑΝΕ


Έρωτα πλάνε αφελή
μόνο καρδιές μαραίνεις
και σαν οχιά φαρμακερή
ρίχνεις το δηλητήριο
κι ύστερα ξεμακραίνεις


Προσπάθησα να σε γελάσω
πίκρα κι εγώ να σε κεράσω
μα είσαι τόσο πονηρός
όπως τον άσσο


Προσπάθησα να σε γελάσω

με εσύ δεν πηγαίνεις πάσο
είσαι όπως τον μπαλαντέρ
αλλάζεις ράσο


Έρωτα ύπουλε εχθρέ
που μόνο καρδιές πονάς
άδικε ψεύτη και σκληρέ
πρώτα κάνεις το κέφι σου
και ύστερα μας πουλάς

ΣΑΝ ΘΑΛΑΣΣΑ ΚΥΜΑΤΙΣΤΗ


Σαν θάλασσα κυματιστή
πάλλεται το κορμί σου
μου 'γινες πάθος στη ζωή
μ' ανάβει η μορφή σου


Αχ να' μουνα μαζί σου
ν' αγγίζω το κορμί σου
να πίνω το φιλί σου
αχ να 'μουνα μαζί σου
να νιώθω την αφή σου
τ' άγγιγμα της ψυχής σου


Σαν αεράκι απαλό
πάλλεται το κορμί σου
που χαιδεύει απαλά
τ' άστρα του παραδείσου

Η ΝΥΧΤΑ ΕΙΝΑΙ ΣΚΥΘΡΩΠΗ


Η νύχτα είναι σκυθρωπή
νύχτα χωρίς φεγγάρι
και μου μαυρίζει τη ψυχή
γυαλί κάνει το δάκρυ


Γυαλί κάνει το δάκρυ
απ' τα πολλά μου πάθη
που μπήγει ως τα βάθη
μ' άφησε η αγάπη μου


Έφυγε για το τίποτα

χωρίς ένα αντίο
με άφησε στο κρύο
όλα τα' βλεπε ύποπτα


Πάντα ζητούσε αφορμή
την δικαιολογία
και τη κατάλληλη στιγμή
κήρυξε ανταρσία


ΝΥΧΤΑ ΨΥΧΡΗ


Νύχτα ψυχρή σ' αντίκρισα
νύχτα με παγωνιά
ήσουν μονάχη σκεφτική
ήσουν σε μια γωνιά
τα δάκρυά σου τρέχανε
και πέφτανε σταγόνες
κυλούσαν και γινότανε
ψυχρές σαν το χαλάζι,
ήρθα κοντά σε ρώτησα
τι έχεις τι σε τρώει
δεν ήθελες παρηγοριά
δεν ήθελες συμπόνια
η μόνη λέξη ήτανε
π' ανάθεμα τα χρόνια
γιατί να' μαι μεγάλη
σαν το στεγνό κανάλι
και έφυγε με άλλη,

Πήρε τη πίκρα αγκαλιά
το πόνο για παρηγοριά
κι όλο παραμιλούσε
για τη σκληρή την απονιά
τα δάκρυά τις τρέχανε
και πέφτανε σταγόνες
κυλούσαν και γινότανε
ψυχρές σαν το χαλάζι.....


ΑΝ ΕΙΣΑΙ ΣΥ Ο ΕΡΩΤΑΣ


Αν είσαι συ ο έρωτας
καλώς τον νε που ήρθες
χρόνια τώρα περίμενα
σ' έψαχνα στις ελπίδες


Ήρθες σαν άγγελος ξανθός
κοίτα μη με πληγώσεις
την ζεστασιά που έφερες
ποτέ μη την παγώσεις


Σαν πέπλο αραχνούφαντο
μπήκες μες τη ψυχή μου
και σκέπασες κάθε κενό
που είχε η ζωή μου..

ΣΕ ΕΙΧΑ ΑΣΤΕΡΙ ΦΩΤΕΙΝΟ




Σε είχα αστέρι φωτεινό

στο κενό της ζωής μου
συ με γέμιζες χαρά
με φιλιά κάθε νυχτιά
συ που φύλαγες σταυρό
τώρα με άφησες γιατί
μοναχή μου να ζω
στα κρυφά όνειρά μου
και έφυγες παντοτινά
μακριά καρδιά μου
πόσο σ' αναζητώ
ψάχνω την ηρεμία
τα γλυκά σου φιλιά
πόσο σε αγαπώ
γλυκιά μου αστροφεγγιά
γύρνα πίσω ξανά
θα περιμένω σαν παιδί
τη στιγμή τη θερμή
να σε υποδεχτώ ψυχή μου
με φιλιά ζωή μου
αγάπη μου στοργική
να μου διώξεις τις πίκρες
μ' ένα ατόφιο φιλί
πάλι να' ρθει η χαρά μου
τις μεγάλες νύχτες
ξανά ν' ανθίσει η ζωή.....


ΠΥΛΗ ΨΗΛΗ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟΥ


Απόψε μίλησε η καρδιά
για σένα νε χαρά μου
είναι πολύ βαριά βραδιά
που 'φυγες μακρυά μου

Είναι πολύ βαριά βραδιά
που 'φυγες μακρυά μου
σε πήραν άγγελοι ψηλά
μαζί και τ' όνειρά μου


Πύλη ψηλή του ουρανού
μεγάλα παραθύρια
κι εσείς άνεμοι του κενού
δίνεται λάμψη και δροσιά
στην όμορφη αγάπη μου
να μη πονά τη νύχτα


Σε πήραν και παρακαλώ
στα πούπουλα να σ' έχουν
τάμα έχω κάνει στο θεό
μ' αγάπη να σε βλέπουν


Τάμα έχω κάνει στο θεό
μ' αγάπη να σε βλέπουν
μέχρι να έρθω να σε βρω
θέλω να σε προσέχουν


Κυριακή, 13 Ιουνίου 2010

Τ' ΑΣΤΕΡΙΑ




Κι αν τ' αστέρια πέφτουνε
πάλι γιεννιούνται νέα...