Τρίτη, 29 Ιουνίου 2010

ΕΣΥ ΠΟΥ ΚΟΙΤΑΣ Μ' ΑΠΟΡΙΑ


Εσύ εσύ που κοιτάζεις μ' απορία
π' έκλεισες τη πιο ωραία ιστορία
τώρα γιατί μ' αναστατώνεις
κι όλο το είναι μου πληγώνεις

Εσύ εσύ που με' βλεπες για εχθρό σου
που μου' λεγες ότι έφραζα το φως σου
τώρα γιατί με κατακρίνεις
κι όλο με άλλες με συγκρίνεις


Σου το' χα πει πως η αγάπη
δεν είναι μόνο παίρνω κάτι
ούτε απ' τον ένα οι θυσίες
τώρα πια μέτρα τις ατυχίες
και το γινάτι βγάζει μάτι
σου το' χα πει πως η αγάπη
δεν είναι μόνο παίρνω κάτι


Εσύ εσύ που με κοιτάζεις θλιμμένος
που' λεγες πως είσαι καταπιεσμένος
τον εγωισμό σου γέμιζες
και τη ψυχή σου γκρέμιζες


Εσύ εσύ που με' βλεπες για εχθρό σου
που μου' λεγες ότι έφραζα το φως σου
τώρα γιατί με λογοκρίνεις
και στους γνωστούς μας με συγκρίνεις

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου