Τρίτη, 15 Ιουνίου 2010

ΝΙΩΘΩ ΕΝΑ ΚΟΜΠΟ ΣΤΗ ΨΥΧΗ


Νιώθω ένα κόμπο στη ψυχή
κόμπο σφιχτά δεμένο
για σένα ναι βρε μελαχρινή
που έλεγες τι καλό παιδί
μα τώρα με έχεις στη ζωή
πια παραπεταμένο


Μου στέρησες κάθε επαφή
με 'καψες σαν τσιγάρο
και με έριξες στη φυλακή
ν' αναζητώ τον χάρο


Φυλακισμένη είν' η καρδιά

πάνω στα κύτταρά σου
ωχ και κρέμεται παντοτινά
στα χείλη τα δικά σου


Νιώθω ένα κόμπο στη ψυχή
κόμπο σφιχτά σφιγμένο
για σένα ναι βρε μελαχρινή
που πάντα μου έδειχνες στοργή
μα τώρα με βλέπεις σαν χαλί
παλιό ξεθωριασμένο

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου