Σάββατο, 17 Ιουλίου 2010

ΟΝΕΙΡΑ ΘΕΡΙΝΗΣ ΝΥΧΤΟΣ


Όνειρα θερινής νυχτός
γίνανε οι ελπίδες
σαν βουρκωμένος ουρανός
που ρίχνει καταιγίδες


Ό,τι αγαπούσα χάθηκε
μέσα σε μια νυχτιά
ήρθανε βροντές και αστραπές
κι έπνιξαν τη χαρά


Ό,τι αγαπούσα έγινε
βάρκα χωρίς κουπιά
και η βροχή το έπνιξε
μες τα βαθιά νερά


Τίποτα πια δεν έμεινε
κάτι να τον θυμίζει
όλα ο καιρός τα σκόρπισε
στο σύμπαν τ' ανεμίζει

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου