Τρίτη, 6 Ιουλίου 2010

ΚΡΑΤΗΣΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΗ


Κράτησα την ανατολή στη φούχτα μου επάνω
για να στη φέρω αγάπη μου να λάμψη η μορφή σου
είχε ακουμπήσει στο νερό στης θάλασσας το κύμα
ξεχείλισε από χρώματα φώτισε το τοπίο
στο πλάι της ένα νησί η μαγεμένη Δήλος.....
πόσες Θεές μαρμαρωμένες έχει ζεστάνει όλα αυτά τα χρόνια
πόσες καρδιές μαραζωμένες βρήκαν κοντά της τη συμπόνια.....
πόσα γλυπτά ζωντάνεψε κι ακόμα ζωντανεύει
την Τήνο και την Μύκονο με πάθος χαιδεύει.....
την έκλεψα για μια στιγμή να σε στολίσω χαρά μου
να γίνεις νέα καλημέρα να ξεχάσεις τα παλιά
που σου βαραίνουν τη καρδιά.....
ποιο χρώμα άραγε σου αρέσει απ' τα πολλά που έχει
και πια αχτίδα θα μπορέσει να μπει βαθιά στη ψυχή σου
να σου κεντρίσει τις φτερούγες να γίνουν πιο ζεστές
γιατί σε θέλω στοργή μου να χαμογελάς.....

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου