Δευτέρα, 26 Ιουλίου 2010

ΤΗΝ ΟΜΟΡΦΙΑ ΠΟΥ ΓΝΩΡΙΣΑ


Την ομορφιά που γνώρισα
στα λαμπερά σου κάλλη
μ' αναστατώνουν την ζωή
όσο καμία άλλη

Την ξενοιασοιά που γνώρισα
σαν του Χριστού μεγάλη
μου χ' ηρεμήσει η ψυχή
με τ' απαλό σου χάδι


Μαζί πρέπει να ζήσουμε
μαζί να ανεβούμε
στον όμορφο παράδεισο
και το χυμό να πιούμε


Έσταξες τόσ' ανάλαφρα
γέμισες τη καρδιά μου
είσαι σαν κάτι ιερό
που' φερε τη χαρά μου


Έσταξες τόσ' ανάλαφρα
όπως την χρυσαλλίδα
είσαι γλυκιά δροσοσταλιά
που' φερες την ελπίδα

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου