Σάββατο, 24 Ιουλίου 2010

ΜΙΑΣ ΣΤΙΓΜΗΣ ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΜΙΑ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΖΩΗ




Ήρθες σαν άνεμος ζεστός πρωί μ' ένα χαμόγελο
σ' ένα ταξί με χάδια και φιλιά ήταν στο πίσω κάθισμα
όλα μαζί αγκαλιά
κατέβηκες στο πάρκο και σ' ακολούθησαν
έλαμπες απ' τον έρωτα κείνα χαμογελούσαν
με πάθος στη ψυχή που χαίρονταν μαζί σου
την όμορφη στιγμή
σ' αντίκρισα να είσαι καθισμένη κάτω απ' τη λεμονιά
μοσχοβολούσε ανθισμένη τη μύριζαν και τα πουλιά
ζήσαμε ώρες μαγεμένες στιγμές ευτυχισμένες
που δεν ξεχνιούνται πια
ποιος πλούτος πια χλιδή μπορεί να ανταμείψει
τη κάθε μας στιγμή
κάθε λεπτό κι ένα φιλί κάθε αγαπώ και χάδι
και μέσα απ' την αναπνοή σκορπούσε η ευτυχία
λίγες οι ώρες ήτανε μα μια ολόκληρη ζωή
ζήσαμε εγώ κι εσύ
ήρθε η ώρα η δύσκολη να αποχωριστούμε
δάκρυσες μα δεν το' δειχνες δάκρυσε κι ψυχή μου
και όταν μπήκες στο ταξί
ένιωσα ότι έχανα για πάντα την πνοή μου
κατέβηκα στο πεζοδρόμιο πίσω να σε γυρίσω
μα ήταν πλέον αργά είχε ξεκινήσει το ταξί
το κοίταζα μέχρι που χάθηκε στου όχλου τη μιζέρια
και έκανα έναν όρκο
μιας στιγμής αγάπη μια ολόκληρη ζωή
που πάλι θα την ξαναζήσουμε
εγώ κι εσύ
δίχως πλούτη δίχως χλιδή
να' σαι καλά για πάντα
μεγάλε έρωτά μου...



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου