Πέμπτη, 8 Ιουλίου 2010

ΠΙΑ ΜΑΓΙΣΣΑ


Δεν ήξερα μα έμαθα τι πάει να πει αγάπη
μέσα από κύματα μεγάλα θύελλες και ξενύχτια
έλεγα τι μπορεί να βγει με ίντριγκες της πίκρας
πως θ' ανατείλλει ο έρωτας.....
Μα ξάφνου χτύπησε η καρδιά όπως το ρολόι
κι οι δείχτες έγιναν ένα κολλήσανε στου χρόνου τη μαγεία
λες και ο θεός του πάθους το' χε προβλέψει
λες και το γαλήνιο σύννεφο μας σκέπασε απαλά.....
ποια καταιγίδα, ποιος σεισμός μπορεί τώρα να
σταματήσει το πέρασμα του ανέμου
ποια μάγισσα ,ποια χαρτορίχτρα μπορεί να δηλητηριάσει
το βάφτισμα του πόθου τίποτα δεν θ' αλλάξει
την άγια κοινωνία της αγάπης μιας αγάπης που
αναρριχήθηκε μέσα από προβλήματα του πόνου
μέσα από ανασφάλειες κι αμηχανίες ποτέ πια.....
Τώρα στέκεται στα πόδια της και κοιτά μπροστά
δίχως εγωισμούς δίχως πίσω χτυπήματα παρά μόνο
με ηλιοβασιλέματα και φεγγαροχαμόγελα
ποιος θάνατος μπορεί να σκιάσει τη τελειότητα των ψυχών
αφού κι από κει θα ξεφυτρώσει πιο δυνατό πάθος.....
είναι τόσο το απόθεμα που δεν στερεύει ποτέ.....

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου