Τρίτη, 17 Αυγούστου 2010

ΓΚΡΙΖΑ ΕΡΗΜΙΑ




Είναι μια γκρίζα ερημιά
η μοναξιά μεγάλη
με λιώνει με σκορπάει
είμαι σε μαύρο χάλι


Άραγε πού θα το πάει
ως πότε θα χτυπάει
ως πότε θα με πονάει
θέλει να με ξεκάνει
άραγε πού το πάει
τι άλλο θα μου κάνει


Αγάπησα και δόθηκα

μ' έμεινα πάλι μόνος
πάλι ξανά πληγώθηκα
πάλι με τρώει πόνος


Το είναι μου της έδωσα
όμως ξανά τα ίδια
λόγια και παραμύθια
έφυγε κι αυτή νύχτα

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου