Δευτέρα, 23 Αυγούστου 2010

ΑΒΑΣΤΑΧΤΟΣ Ο ΠΟΝΟΣ ΜΟΥ




Αβάσταχτος ο πόνος μου
έμεινα πάλι μόνος μου
τρίξανε τα θεμέλια
του μπουζουκιού τα τέλια
έφθασε η συντέλεια


Έφυγε με παράτησε
ότι είχα το τσάκισε
μέχρι και τη χαρά
αισθάνομαι μονάχος μου
χωρίς παρηγοριά


Έφυγε με παράτησε

ότι είχα το διάλυσε
μέχρι και τη καρδιά
τώρα κοιτώ σαν θεατής
μόνο από μακριά


Αβάσταχτος ο πόνος μου
έμεινα πάλι μόνος μου
αδέσποτος γυρίζω
ασύστολα και βρίζω
γιατί δεν βρίσκω ίσκιο

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου