Πέμπτη, 5 Αυγούστου 2010

Μ' ΕΝΑ ΑΣΤΕΡΕΝΙΟ ΦΥΛΑΧΤΟ


Θα 'θελα να 'μουν πλάι σου
να σε παρηγορήσω
και μ' ένα ηλιοχαμόγελο
τους πόνους σου να σβήσω
Γλυκιά κυρά του φεγγαριού
ξέρω πως υποφέρεις
μα είμαι σκιά σου πια παντού
κι αυτό εσύ το ξέρεις
Ομως δεν μας αρκεί αυτό
το νιώθουμε το ζούμε
το λέει ένα πουλί χρυσό
σε όλα τα ουράνια
Θα' θελα να' μουν πλάι σου
το δάκρυ σου να πίνω
πάνω απ' το μαξιλάρι σου
κι αγάπη να σου δίνω
να φύγει η ορφάνια
και ν' αγναντεύομαι μαζί
της ξενοιασιάς το πάθος
κι έρωτάς μας να αντηχεί
σ' όλα της γης το βάθος
Μ' ένα αστερένιο φυλαχτό
που μου' φερε τ' αγέρι
και γράφει πάνω σ' αγαπώ
είσαι για μένα ότι ιερό
μοναδικό μου ταίρι
μ' αυτό και σε καληνυχτώ
μα σου κρατώ το χέρι.....

Ο καθρέφτης της ψυχής
είναι η ομορφιά της πλάσης
όλα τα άλλα είναι εφήμερα
γι' αυτό κι πίσω όψη του καθρέφτη
είναι θαμπή.....

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου