Σάββατο, 7 Αυγούστου 2010

ΙΣΩΣ ΜΙΑ ΜΕΡΑ


Ίσως μια μέρα σκεφτείς
ότι ήταν λάθος σου να με πληγώσεις
και στο σκληρό εγωισμό σου να ριζώσεις
χωρίς καθόλου να πεις


Τον λόγο που έφυγες

και άφησες τα σημάδια της καρδιάς σου
στο κορμί μου να θυμίζουν τ' όνειρά σου
πες μου πως με έκρινες


Δεν θα τα σβήσω μα θα αφήσω
με χρυσαφή κλωστή θα τα κεντήσω
όταν γυρίσεις να στα δείξω
κάθε βελονιά θα είναι χαρά για μένα
και μια μικρή καρδούλα μαργαριταρένια
στην αγκαλιά μου όταν σε σφίξω


Ίσως μια μέρα να το δεις
πως σε είχα θησαυρό στην αγκαλιά μου
σου' δινα το στέρημα απ' τη χαρά μου
και μόνη να κριθείς


Απ' το δικό σου λάθος

τι έφταιξε και πρόδωσες τέτοια σχέση
κόβοντας τη καρδιά τόσ' απλά στη μέση
την έριξες στο βάθος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου