Τετάρτη, 4 Αυγούστου 2010

ΙΣΩΣ ΙΣΩΣ


Συνάντησα τον έρωτα
σαν ήμουνα παιδί
ήταν ντυμένος γιορτινά
με μελωμένα χάδια
κι άρχισε να με ξεναγεί
σ' όμορφα μονοπάτια
σε καλντερίμι μου' δωσε
το πρώτο χτυποκάρδι
ήταν γλυκό μαγευτικό
κάτω από το φως
που τρεμόπαιζε
όπος τα άστρα
στόλιζε ένα ξωκλήσι
μικρό
Άγιο Νικόλα το' λεγαν
Άγιο των φτωχών
αυτό θα΄ναι το στέκι μας
είπα στον έρωτά μου
εδώ θα σε προσμένω
άγγελε φύλακα μου
ήτανε όρκος αγάπης
όρκος λατρείας
έτσι περνούσε ο καιρός
ξένοιαστα κι απαλά
μέχρι που ήρθε ο καημός
άγνωστος για μένα
συντρίμμια έγινε η ψυχή
Πόλη αραχνιασμένη
αφού περίμενα να ρθει
μα άδικος ο κόπος
παραμιλούσα κι έκλαιγα
στον Άγιο με πάθος
μα χειμωνιά και ερημιά
μία καρδιά στο βάθος
ήθελα να μισήσω τον έρωτα
για πάντα να τον διώξω
όμος εκείνος
με είχε διαπεράσει
σε όλο το αίμα μου
μέχρι που άρχισα να βλέπω
την μορφή του στο πλήθος
έτρεχα να τον πιάσω
μα ζήταγα συγνώμη
και΄λεγα παραγνώρισα
μέχρι που ξύπναγα
ιδρωμένος από λαχτάρα
ότι ζούμε μαζί
σε πελάγη ευτυχίας
μα όλα ήταν
πλάνη και ψέμα
που χαράκωσε
την ψυχή μου για πάντα
με απορίες και
ερωτηματικά,,,,,
γιατί ο έρωτας ν' αλλάζει
μονοπάτι
στην τελειότητα
και να χωρίζει τις καρδιές
δίχως να έχεις τύψεις
και να πλανιούνται
εδώ κι εκεί
ψάχνοντας ευτυχία
σε άλλους κόσμους
χωρίς να γεμίζουν
οι καρδιές
να ξεχειλίζουν από αγάπη
ίσως ίσως ο θάνατος
να τις ενώσει για πάντα
και να περνάνε αγκαλιά
την πύλη του ουρανού

ίσως ίσως υπάρχει
ακόμη ελπίδα
έστω και εκεί.....

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου