Τρίτη, 28 Σεπτεμβρίου 2010

ΜΕΣ ΤΑ ΨΥΧΡΑ ΠΡΟΑΣΤΙΑ


Μες τα ψυχρά προάστια
που ανάβουν τα τζάκια
εσύ ζεσταίνεις τη καρδιά
μα η δική μου ερημιά
δεν μου γελά τα βράδια


Σκλάβο σε έκανε της χλιδής
που απαγγέλλει ο ποιητής
σκλάβο στο μεσοφόρι
που να τολμήσεις λέξη να πεις
μετά από τέτοιοι όροι


Μες τα ψυχρά προάστια
απόψε τουρτουρίζω
κι εσύ περνάς βασιλικά
μα η δική μου μοναξιά
ξεπέρασε το γκρίζο

Δευτέρα, 27 Σεπτεμβρίου 2010

ΑΠΟΨΕ


Απόψε ξεμονάχιασα
το πόνο για παρέα
αφού δεν βρίσκω την χαρά
ας μάθει τα μοιραία


Πόνε τα σκαλοπάτια σου
πάντοτε τ' ανεβαίνω
ότι αγαπήσω στη ζωή
μου το γκρεμίζεις στη στιγμή
δεν σε καταλαβαίνω
πες μου λοιπόν ένα γιατί
με' χεις ν' αργοπεθαίνω


Απόψε πάλι άδειασα
το πόνο στο τραπέζι
αφού δεν βρίσκω γιατρειά
τον έχω κάνει φέσι

Κυριακή, 26 Σεπτεμβρίου 2010

ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΜΕ ΠΕΡΙΦΡΟΝΕΙΣ


Γιατί να με πριφρονείς
γιατί να με δολοφονείς
τι σου' κανα ρωτάω
μήπως δεν φέρθηκα σωστά
και με κοιτάζεις εχθρικά
πες μου γιατί πονάω


Σ' αγάπησα και σε' νιωσα
πάνω απ' τη ζωή μου
το είναι μου σου έδωσα
μέχρι και τη πνοή μου


Γιατί μου φέρεσαι σκληρά
και μου ματώνεις τη καρδιά
για κάτι που δεν ξέρω
μήπως σε πίκρανα εγώ
αν είναι έτσι να χαθώ
πια να μην υποφέρω

Σάββατο, 25 Σεπτεμβρίου 2010

ΓΚΡΙΖΑ ΧΕΙΜΩΝΙΑ


Είναι μια γκρίζα χειμωνιά
η έλλειψη σου
είναι κατακλυσμός
χάθηκαν όλα ξαφνικά
και η οσμή σου
έμεινα μοναχός


Πέρασες τόσο γρήγορα
σαν φόρα μιας σταγόνας
και έφερες χειμώνα
στα βάθη της ψυχής μου


Είναι μια γκρίζα χειμωνιά
η έλλειψη σου
είναι κατακλυσμός
που να' βρω ζεστή γωνιά
και το φιλί σου
βαρύς συμβιβασμός

Παρασκευή, 24 Σεπτεμβρίου 2010

ΚΛΕΙΣΑΝ ΟΙ ΠΥΛΕΣ Τ' ΟΥΡΑΝΟΥ


Όνειρα θερινής νυχτός
λόγια ξεστρατιμένα
κάθ' ηλιαχτίδα του φωτός
έσβησε πια για μένα


Κλείσαν οι πύλες τ' ουρανού
έβαλαν διπλομπάρες
με σκορπισμένο πια το νου
δεν έχω άλλες χάρες

Κλείσαν τα φύλλα της καρδιάς
σταμάτησε ο χρόνος
πενθεί κι πούλια της νυχτιάς
κυριαρχεί ο πόνος

Έρωτα ψεύτη και δειλέ
πρώτα κινείς τη γλύκα
μυρίζεις σαν το μενεξέ
κι ύστερα φέρνεις πίκρα

ΜΑΡΑΖΩΣΑ ΚΑΙ ΛΥΓΙΣΑ


Μαράζωσα και λύγισα
πάλι όταν σε είδα
αν ήξερες πως ένιωσα
πήρα μεγάλη πίκρα


Δεν είναι δίκαιο αυτό
άλλον να αγκαλιάζεις
να με κοιτάς ειρωνικά
άραγε τι να βγάζεις

Εσύ που πάντα έλεγες
όλα τα υπομένω
πες μου τώρα τι έπαθες
και με κοιτάς σαν ξένο

Μαράζωσα και δάκρυσα
πάλι αυτό το βράδυ
αν ήξερες τα μέσα μου
πνίγηκαν στο σκοτάδι

Δευτέρα, 20 Σεπτεμβρίου 2010

ΘΑ ΦΥΓΩ ΑΠ' ΤΗ ΖΩΗ ΣΟΥ


Θα φύγω απ' τη ζωή σου
θα φύγω μια για πάντα
έτσι κι αλλιώς τι κέρδισα
να λιώνω σαν λαμπάδα


Η αγάπη σου ήτανε
πέταλα που στάζουν φαρμάκι
για αυτό μαράθηκαν
κι βοριάς τα σώριασε στην άκρη


Τι νόημα είχε να ζω
μία ζωή κοντά σου
έτσι κι αλλιώς τι έβγαλα
να κάνεις τα δικά σου

Κυριακή, 19 Σεπτεμβρίου 2010

Η ΑΞΙΑ


Η αξία του ανθρώπου φαίνεται
στην ψυχή και όχι στα εφέ
όσο κι αν είναι εγγράμματος,
Β. Β.

ΘΑ ΓΡΑΦΩ ΟΤΙ ΑΙΣΘΑΝΟΜΑΙ


Θα γράφω ότι αισθάνομαι
και στο στυλό ας χάνομαι
γιά σένανε και μόνο
θα πνίγω κάθε πόνο
επάνω στο χαρτί


Γιατί μονάχη πια περνώ
του πόνου τα σημάδια
είν' η αγάπη καημός
και στεναγμός τα βράδια


Θα γράφω για το σαράκι μου
για να περνάω το βράδυ μου
είναι βαθύ τ' αγκάθι
που με κυλά στον Άδη
η κάθε μου στιγμή

Σάββατο, 18 Σεπτεμβρίου 2010

Μ' ΟΡΚΙΣΤΗΚΕΣ


Μ' ορκίστηκες θα αλλάξεις
με δάκρυα στα μάτια
ότι έγινες λεπτή ψυχή
και τέρμα τα μπαράκια


Αυτά τα έχεις ξαναπεί
γι' αυτό θα περιμένω
τελειώσανε πια τα γιατί
κι η λέξη υπομένω

Για να πεισθώ αγόρι μου
θέλω να γίνουν πράξη
μόνη τραβώ το ζόρι μου
σαν έρχεται το βράδυ


Μ' ορκίστηκες πως τέρμα πια
γυναίκες και ξενύχτια
ότι για σένα είμαι μια
και το' γραψες στα στήθια

ΣΤΑ ΔΙΧΤΙΑ ΣΟΥ ΠΙΑ ΠΙΑΣΤΗΚΑ


Στα δίχτια σου πια πιάστηκα
χωρίς να καταλάβω
με' κανες και σ' αγάπησα
τώρα πως να προλάβω


Που σαν ψαράκι σπαρταρώ
στα δίχτια τα δικά σου
όσο κι αν προσπαθώ να βγω
θέλω την αγκαλιά σου

Μ' εσύ στη γυάλα με' βαλες
να μη μπορώ να φύγω
μόνο για την ανάγκη σου
με βγάζεις βράδυ λίγο

Από τα δίχτια με' βγαλες
στη γυάλα με' χεις βάλει
μα πως τα δέχομαι αυτά
τον νου μου έχεις πάρει

Παρασκευή, 17 Σεπτεμβρίου 2010

ΩΣ ΠΟΤΕ


Πάλι χτυπά το κινητό
απάντηση καμία
ως πότε θα σ' αναζητώ
και θα σηκώνω το σταυρό
γλυκιά μου αμαρτία


Μ' έλιωσες άλλο δεν μπορώ
κλήσεις να σ' απευθύνω
ως πότε θα σ' αναζητώ
θα ζω μ' αυτό το καημό
θα ξενυχτώ θα πίνω


Πάλι χτυπά το σταθερό
απάντηση δεν παίρνω
ως πότε θα λιγοψυχώ
θα ζω βαθιά στο μαρασμό
μόνος θ' αργοπεθαίνω

ΝΙΩΘΩ ΕΝΑ ΣΟΥΡΟΥΠΟ ΠΙΚΡΟ


Νιώθω ένα σούρουπο πικρό
βαθιά μες τη καρδιά μου
πόνο μου φέρνει και καημό
μέχρι στα όνειρά μου


Δεν βρίσκω πια παρηγοριά

ούτε όταν κοιμάμαι
αφού η δική σου απονιά
μ' εκανε να θυμάμαι


Την άκαρδη σου απόρριψη
εκείνη κει τη νύχτα
που μ' άφησε τη πίκρα


Πώς να σηκώσω τώρα πια
ανάστημα κεφάλι
και που να βρω νέα καρδιά
να διώξ' αυτό το χάλι


Δεν είχα το δικαίωμα

να σε ορίζω εγώ
αφού είχες άλλο στην καρδιά
και άλλο στο σπιτικό


Μα η αγάπη μ' έκανε

τίποτα να μη βλέπω
μέχρι που με απέρριψες
κι ύστερα είπες έξω

Τρίτη, 14 Σεπτεμβρίου 2010

ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΓΝΩΡΙΣΑ


Ανησυχώ και απορώ
για το κατάντημα σου
γιατί πονάω σ' αγαπώ
πάψε λοιπόν να ανάβεις
τα ελαττώματα σου


Δεν είσαι αυτός που γνώρισα
άλλαξε υποφέρω
το μαξιλάρι μου πότισα
μέρα νύχτα να κλαίω


Δεν είσαι αυτός που γνώρισα

ξέχασες την αγάπη
για σένα εγώ προχώρησα
και στου γκρεμνού την άκρη


Αδυνατώ πια να πεισθώ
πόσο έπεσα έξω
γιατί πονάω σ' αγαπώ
πάψε λοιπόν να με λυγάς
ως πότε θα αντέξω

Δευτέρα, 13 Σεπτεμβρίου 2010

ΠΥΡΠΟΛΗΣΕΣ ΤΟΝ ΕΡΩΤΑ


Πυρπόλησες τον έρωτα
του 'ριξες κηροζίνη
όλα τα ανατίναξες
τέτοια φωτιά δεν σβήνει
και με σκορπά η δίνη


Έρωτα χάδια και φιλιά
τα 'κανες όλα στάχτη
για άλλη νέα πια καρδιά
τίναξες την αγάπη


Πυρπόλησες τον έρωτα
για ένα σου γινάτι
τίποτα δεν σεβάστηκες
ούτε το μαύρο δάκρυ
που ζητούσε αγάπη

Κυριακή, 12 Σεπτεμβρίου 2010

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΡΩΤΑΣ ΑΥΤΟΣ


Ζητάς να συναντιόμαστε
όποτε συ το θέλεις
μα δεν αντιλαμβάνεσαι
το πόσο με παιδεύεις

Ζητάς να μείνω μακριά
που είσαι παντρεμένη
κι εσύ να μου τηλεφωνάς
λες κι είμαστε δυο ξένοι


Δεν είναι έρωτας αυτός
ούτε γλυκιά αγάπη
με ένας ξύλινος σταυρός
σαν του Χριστού τα πάθη
δεν είναι έρωτας αυτός
είναι καυτό αγκάθι


Παράνομα να βγαίνουμε
να είμαστε κρυμμένοι
να φιλάς να σε φιλώ
σαν τις κυνηγημένη

Σάββατο, 11 Σεπτεμβρίου 2010

Μ' ΕΝΑ ΣΤΥΛΟ ΚΙ ΕΝΑ ΧΑΡΤΙ


Μένα με λένε Άγγελο
χωρίς να έχω φτερά
γεννήθηκα ν' αποτυπώνω
την λύπη και τη χαρά


Μ' ένα στυλό και ένα χαρτί
ψάχνω να βρω τη λύση
του κόσμου που δεινοπαθεί
και τρέχει ν' επιζήσει

Μ' ένα στυλό και ένα χαρτί
του αφαιρώ την δύση
αφού σε τούτη τη ζωή
κυριαρχεί η θλίψη


Μένα με λένε Άγγελο
μα Άγγελο θλιμμένο
πλάστηκα για να συμπονώ
τον κάθε πικραμένο

Πέμπτη, 9 Σεπτεμβρίου 2010

ΑΛΗΘΕΙΑ ΜΕ ΒΑΡΕΘΗΚΕΣ


Ανηφοριές κατηφοριές
πήρα σοκάκια τις αυγές
να ξαναβρώ γαλήνη
μετά από τόσες μαχαιριές
που να 'βρω πια ειρήνη


Αλήθεια με βαρέθηκες
μετά από τόσο πάθος
και λες ότι μπερδεύτηκες
μ' άλλο κορίτσι μπλέχτηκες
και εγώ ήμουν το λάθος


Αλήθεια δεν πικράθηκες

μετά από τόση αγάπη
και λες ότι διχάστηκες
μ' άλλο κορίτσι πιάστηκες
σου 'φερε νέα πάθη


Σαν μια σταγόνα με 'πινες
κι ύστερα όταν έφευγες
έπαιρνες τη δροσιά μου
κι ευτυχισμένος έτρεχες
γελώντας μακριά μου

Τετάρτη, 8 Σεπτεμβρίου 2010

ΑΓΑΠΗ ΜΙΑ ΣΤΑΓΟΝΑ


Η πόλη πια σκοτείνιασε
ερήμωσαν οι δρόμοι
και δυο παιδάκια παίζουνε
τους "κλέφτες κι αστυνόμοι"


Παιδιά χαρούμενα μικρά
στο δρόμο ξεχασμένα
ανέμελα και ζωηρά
μα παραπεταμένα


Τσατσάρες χαρτομάντιλα

πουλούν μες τα βαγόνια
χωρίς μανούλα και χαρά
χωρίς καμιά συμπόνια


Η μόνη τους ξεκούραση

είναι λίγο παιχνίδι
και να παγκάκι σιωπηλό
να ξεχαστούν τα ρίγη


Η πόλη πια ησύχασε
φωνάζουν τα τριζόνια
και δυο παιδιά ονειρεύονται
αγάπη μια σταγόνα

Τρίτη, 7 Σεπτεμβρίου 2010

Η ΘΑΛΑΣΣΑ ΒΓΑΖΕΙ ΒΟΗ


Η θάλασσα βγάζει βοή
ο ουρανός αστράφτει
σε λίγο έρχεται βροχή
και εμένα η σκέψη μου
σαν σύννεφο ακμάζει


Είναι καρδιάς μηνύματα
που μ' άφησε και πάει
σαν τα θολά τα κύματα
στριφογυρίζει το μυαλό
για χάρη της σκορπάει


Είναι καρδιάς μηνύματα

που δεν μπορώ να σβήσω
είναι όπως τα κύματα
και μου σκορπούν τη σκέψη μου
πως να την λησμονήσω


Η θάλασσα βγάζει βοή
η νύχτα δεν περνάει
ήρθε η ύστατη στιγμή
που τον θεό παρακαλώ
να έρθει να με πάρει

Δευτέρα, 6 Σεπτεμβρίου 2010

ΕΓΙΝΕ Η ΘΑΛΑΣΣΑ ΦΩΤΙΑ


Έγινε η θάλασσα φωτιά
ο ουρανός αλάτι
και όλη η πλάση χάνεται
για τη δική μου αγάπη


Που με άφησε μία νυχτιά
και πήρε άλλο δρόμο
έγινε η θάλασσα φωτιά
για το δικό μου πόνο


Τώρα ζητάω παρηγοριά
με δέρνει η φυγή της
έγινε η θάλασσα φωτιά
χάνεται ο πλανήτης


Κυριακή, 5 Σεπτεμβρίου 2010

ΕΙΝΑΙ Η ΖΩΗ ΜΑΣ ΘΑΛΑΣΣΑ


Είναι η ζωή μας θάλασσα
που τελειωμό δεν έχει
πότε είναι όλα ήρεμα
πότε μας κατατρέχει


Κάθε αγάπη και χαρά
όσο κρατήσει όμως
γιατί σαν ρθει η συμφορά
είναι βαρύς ο πόνος


Είναι η ζωή μας θάλασσα
μ' ορίζοντες μεγάλοι
μα όταν έρθει ο στεναγμός
ζούμε σε μαύρο χάλι


Σάββατο, 4 Σεπτεμβρίου 2010

ΕΞΩ ΑΣΤΡΑΦΤΕΙ ΚΑΙ ΒΡΟΝΤΑ


Έξω αστράφτει και βροντά
έρχεται μαύρη μπόρα
τα δάκρυά μου τρέχουνε
που να' ναι τέτοια ώρα


Την λύπησα και έφυγε
απ' το θολό μυαλό μου
είμαι σκληρός και άπονος
δεν έχω το θεό μου

Τι κι αν πονάω τώρα πια
δίκιο είχε εκείνη
ενώ όλα μου τα' δινε
την είχα μες τη δίνη

Να καίγεται να ψήνετε
απ' τον εγωισμό μου
κι εγώ να συνεχίζω
λες κι ήτανε εχθρός μου

Παρασκευή, 3 Σεπτεμβρίου 2010

ΜΕΣ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΤΗΝ ΕΡΗΜΙΑ


Μες της καρδιάς την ερημιά
με έριξες μια νύχτα
και 'παψε να γλυκοχτυπά
απ' τη δική σου απονιά
και στάζει μόνο πίκρα


Της στέρησες ότι καλό
δίνανε τα φιλιά σου
και η καρδιά ψυχορραγεί
από την απονιά σου


Έκλεισες κάθε δίοδο

που 'δινε η αγκαλιά σου
τώρα μαράθηκε πονά
ζητάει τα φιλιά σου


Μες το κενό της μοναξιάς
βύθισες μια αγάπη
απ' τη σκληρή ανεμελιά
χωρίς να πεις καν ένα γεια
άφησες το σημάδι

Τετάρτη, 1 Σεπτεμβρίου 2010

Ο ΗΛΙΟΣ ΠΙΑ ΒΑΣΙΛΕΨΕ




Ο ήλιος πια βασίλεψε
μαζί και η καρδιά μου
γιατί ο χάρος ζήλεψε
όλα τα όνειρά μου


Ήτανε γκρίζο δειλινό
που σκόρπισε το δάκρυ
κι έσβησε μια αγάπη
ήτανε γκρίζο δειλινό
π' έγιναν όλα στάχτη
χάθηκε η αγάπη
και έφερε το μαρασμό


Η ερημιά κυρίευσε
τα νιάτα τη ζωή μου
παντοτινά βασίλεψε
σήμερα η ψυχή μου