Παρασκευή, 3 Σεπτεμβρίου 2010

ΜΕΣ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΤΗΝ ΕΡΗΜΙΑ


Μες της καρδιάς την ερημιά
με έριξες μια νύχτα
και 'παψε να γλυκοχτυπά
απ' τη δική σου απονιά
και στάζει μόνο πίκρα


Της στέρησες ότι καλό
δίνανε τα φιλιά σου
και η καρδιά ψυχορραγεί
από την απονιά σου


Έκλεισες κάθε δίοδο

που 'δινε η αγκαλιά σου
τώρα μαράθηκε πονά
ζητάει τα φιλιά σου


Μες το κενό της μοναξιάς
βύθισες μια αγάπη
απ' τη σκληρή ανεμελιά
χωρίς να πεις καν ένα γεια
άφησες το σημάδι

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου