Κυριακή, 31 Οκτωβρίου 2010

ΑΝΟΙΞΕ ΤΙΣ ΦΤΕΡΟΥΓΕΣ ΣΟΥ


Και αν η σιωπή σου είναι χρυσός
Ελλάδα πληγωμένη
πως πως να μην φέξει ο ουρανός
και να ανατείλει άπλετο φως
να πάψεις να αισθάνεσαι
πως είσαι προδομένη


Άνοιξε τις φτερούγες σου
σκέπασε τον λαό σου
να φύγ' η γκρίζα συννεφιά
να ξαναβρείς το φως σου
και κάνε μας όλοι μαζί
πια αδερφό δικό σου


Κι αν η γλώσα κόκαλα δεν έχει
Ελλάδα πικραμένη
όλα τα τσακίζει και αντέχει
κι ύστερα με πάθος πάλι τρέχει
για ένα καλύτερο αύριο
και δεν αργοπεθαίνει

ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΜΕΛΑΓΧΟΛΗΣΑ


Και πάλι μελαγχόλησα
θυμήθηκα εσένα
που δεν σε παρηγόρησα
π' έφευγες για τα ξένα
τον εαυτό μου τιμωρώ
να μην υπάρχει πια καιρός
γαλήνιος να τον πιάνει
τον κήρυξα λιμάνι


Γύρνα σε παρακαλώ
συγχώρνα με αγάπη μου
όρκο κάνω στον θεό
να σε' χω σαν χρυσό σταυρό
βαριά να είναι τα πάθη μου


Σε άφησα και έφυγες
χωρίς να πω ευχαριστώ
μα τώρα που μου' λειψες
φωνάζω σε αγαπώ
και ότι να ζήσω δεν μπορώ
πως πάω να τρελαθώ
μετάνιωσα το ομολογώ
μα συ με έχεις κάνει εχθρό

Η ΠΑΤΡΙΔΑ


Κι αν σε εξευτελίζει
η ίδια σου πατρίδα
εσύ μ' αξιοπρέπεια
κράτησε την ελπίδα
και γύρισε σελίδα..

ΚΑΛΑ ΕΙΝΑΙ


Τέλειωσε κείνη η γενιά
απ' το πολυτεχνείο
γι' αυτό ας πάει στην γωνιά
να βγουν μπροστά νέα παιδιά
να σώσουνε το πλοίο..

Σάββατο, 30 Οκτωβρίου 2010

ΤΡΕΛΑΙΝΟΜΑΙ


Θέλω γλέντια θέλω κέφια
κι άλλα τέτοια συναφή
να χτυπάνε τα ντέφια
σε κάθε μου στιγμή
είμαι μια γυναίκα αλήτισσα
πολύ τρελή και αγύρτισσα
τα δίνω όλα στον φίνο άνδρα
με πάθος και χρυσή στοργή
μου αρκεί να με εξιτάρει
όπου κι αν χρειαστεί


Τρελαίνομαι θερμαίνομαι
όταν χτυπά το τέλι
τα κάνω όλα ανάστατα
και τόσο ακατάστατα
για σένιο τσιφτετέλι


Θέλω χάδια θέλω βράδια
και με απέραντη στοργή
να μου διώχνουνε τα σκοτάδια ναι χάδια
και του πόνου την οργή
είμαι ψυχούλα επαναστάτρια
χτυπώ καθ' άκρια
με αγιάτρευτο αθεράπευτο
μίσος και δηλητήριο σκληρό
και δίνω το εισιτήριο
σε κάθε στοργικό

Παρασκευή, 29 Οκτωβρίου 2010

ΝΑΡΚΟΜΑΝΗΣ ΚΑΤΑΝΤΗΣΑ


Σαν τον αλήτη τριγυρνώ
σαν το φτωχό ζητιάνο
λίγη βοήθεια ζητώ
δεν θέλω άλλο ναρκωτικό
θέλω να φύγω απ' αυτό
πονάω τι να κάνω

Ναρκομανής κατάντησα
στους δρόμους να πλανιέμαι
ότι είχα το σπατάλησα
όμος θέλω να ζήσω
γι' αυτό μην μ' αποπαίρνεται
φέρτε με πάλι πίσω

Το σπίτι το διαλύσανε
και μάνα και πατέρας
και μένανε με αφήσανε
μα ούτε που δακρύσανε
απλά μαζί με βρίζανε
λες κι ήμουνα το τέρας

Με' φαγε η απελπισιά
με έριξε πια στην λάσπη
σε μοναπάτια σκληρά
γι΄αυτό ζητώ παρηγοριά
να ξαναβρώ πάλι χαρά
να φύγουν τα πάθη

Πέμπτη, 28 Οκτωβρίου 2010

ΓΙΑΤΙ ΓΙΑΤΙ ΓΙΑΤΙ


Εσύ που είσαι σαν άγγελος
σαν του ουρανού αρχάγγελος
ξανθιά αγαπημένη
έλα κοντά μου να μου πεις
γιατί γιατί γιατί
να είσαι λυπημένη

Εσύ που με στ' όνειρα
χρόνια με ταλανίζεις
με λιώνεις με τσακίζεις
να έρχεσαι πάντα στα κρυφά
αγάπη μελιστάλακτη
πες μου γιατί με βασανίζεις

Γιατί άλλος να σε χαίρετε
κι εσύ να υποφέρεις
τον πόνο σου να νιώθω εγώ
κι εσύ να μην το ξέρεις
ας ήξερα αν με θέλεις
να ερχόμουνα να σε έβρισκα
μικρό μου αγγελούδι

Εσύ που είσαι πηγή αστέρευτη
που ανασταίνεις την ψυχή
θεόσταλτη μου γέννα
έλα για λίγο στ' όνειρο
όρκο να δώσεις
πως είσαι εσύ για μένα

Τετάρτη, 27 Οκτωβρίου 2010

ΤΗΝ ΑΠΑΤΟΥΣΑ


Απόψε πάλι σκέφτηκα
την γκρίζα μοναξιά μου
ήπια πολύ μπερδεύτηκα
απ' την κακοτοπιά μου
την πλήγωσα την σταύρωσα
και την ψυχή της λάβωσα
την πλήγωσα την σταύρωσα
με τ' ελατώματά μου


Δεν τη ναι εκτίμησα
έκανα πάντα το δικό μου
τώρα που την ζήτησα
δεν θέλει να με ξαναδεί
και σβήνω απ' τον καημό μου



Την απατούσα και έκλαιγε
τους δρόμους μόνη έπαιρνε
δεν ήμουνα άξιος
καθόλου αντάξιος
αγάπη να διαθέσω
τώρα ζητώ να προσπέσω
στα πόδια της να πέσω
θερμά να την παρακαλέσω

Τρίτη, 26 Οκτωβρίου 2010

ΑΝ ΔΕΙΣ ΤΟΝ ΗΛΙΟ ΣΚΟΤΕΙΝΟ


Αν δεις τον ήλιο σκοτεινό
είναι γιατί πονάω
με σένα π' αγαπάω
που να' βρω πια να ζεσταθώ
δεν έχω που να πάω


Μόνη βιώνω το κενό
μόνη μου ξενυχτάω
είμ' αστεράκι πια θαμπό
που το χτυπά ο καημός
και τρέμω σπαρταράω


Αν δεις τον ήλιο σκοτεινό
να ξέρεις ότι σβήνω
μαραίνομαι σαν κρίνο
μέχρι μέχρι να σκορπιστώ
ξεράδια ν' απογίνω

Δευτέρα, 25 Οκτωβρίου 2010

ΜΕ ΑΦΗΣΕ ΝΑ ΠΛΑΝΙΕΜΑΙ


Με άφησες να πλανιέμαι
στ' άγριο ξεροβόρι
μόνος να τυραννιέμαι
και να με βρίζουν όλοι


Αλήτη και μεθύστακα
με λένε με φωνάζουν
δείχνουν και με κοιτάζουν
για το κατάντημά μου
αλήτη και μεθύστακα
με λένε με δικάζουν
δείχνουν και κουβεντιάζουν
που' χασα την χαρά μου


Με άφησες να παγώνω
στ' άγριο ξεροβόρι
να κλαίω από τον πόνο
και να γελάνε όλοι

Κυριακή, 24 Οκτωβρίου 2010

ΑΣΥΛΛΗΠΤΗ Η ΑΓΑΠΗ ΣΟΥ


Ασύλληπτη η αγάπη μου
που έτρεφα για σένα
ήτανε πολλά τα πάθη μου
γι' αυτό σου λέω τέρμα
έπαψα να' χω έννοια


Έδειξες πια είν' τα μέσα σου
μέσα σε λίγο χρόνο
και όλα τα καραπάτησες
με μίσος και φθόνο

Πάντοτε ψέματα έλεγες
όταν ερχόσουν βράδυ
πως τους καημούς σου έδιωχνες
στην δική μου αγάπη


Ασύληπτη η αγάπη σου
σε' χα στην πρώτη θέση
έπνιγα όλα τα πάθη μου
για την δική μας σχέση
με έτρωγε η σκέψη

Σάββατο, 23 Οκτωβρίου 2010

ΜΟΥ, ΦΕΡΕΣ ΤΟΝ ΚΑΤΗΦΟΡΟ


Μου' φερες τον κατήφορο
στα βάθη της ψυχής μου
με' κανες και σου ξόδεψα
το διάβα της ζωής μου


Πόνεσα γιατί σου' δωσα
όλα τα κύτταρά μου
όμος εσύ με πλήγωσες
σκότωσες την χαρά μου


Δεν έχω περιθώρια
τώρα να γιατρευτώ
ότι είχα μου το πήρες
μέσα στον κόσμο αυτό

Παρασκευή, 22 Οκτωβρίου 2010

ΑΦΗΣΤΕ ΜΕ ΝΑ ΞΕΧΑΣΤΩ


Αφήστε με να ξεχαστώ
αφήστε να συνέλθω
ένα τραγούδι θα σας πω
που ίσως σας πονέσω


Σ' ένα βράχο ερημικό
σκεφτόμουνα την ζωή
μα ξάφνου σαν αερικό
μου έκοψε την πνοή

Μα ξάφνου σαν αερικό
απ' την χαρά στην λύπη
με' κανε γρήγορα φτωχό
κι αρχίσανε τα ρίγη

Πολλά τα βάρη της ζωής
τα συνεχή φαρμάκια
του της της άμοιρης ψυχής
μαζέψτε τα κομμάτια


Αφήστε με να ξεχαστώ
αφήστε να ξεσπάσω
είναι απόθεμα καυτό
μα θα το ξεπεράσω

Πέμπτη, 21 Οκτωβρίου 2010

ΜΕ ΤΗΝ ΒΡΟΝΤΗ Σ' ΑΝΑΖΗΤΩ


Με την βροντή σ' αναζητώ
κι έχω μεγάλο καημό
ζητώ να' ρθει ο χάρος
να πάψω να λιγοψυχώ
γιατί δεν είχα θάρρος


Σου φέρθηκα ανάξια
ενώ ήσουνα άγια
και τώρα ζω με τύψεις
γύρνα να με στηρίξεις


Δεν είχα θάρρος να σου πω
ότι με πάθος σ' αγαπώ
μα ζήλευα τα πάντα
τώρα βροντάει και πονώ
λυπητερά σαν μπάντα

Τετάρτη, 20 Οκτωβρίου 2010

ΣΕ ΑΦΗΣΑ ΝΑ ΦΥΓΕΙΣ


Εσύ στο σπίτι τ' καημού
εγώ έξω στην πόρτα
ν' ακούω πόνοι στεναγμοί
και να μην έχω την πυγμή
να σε' χω σαν και πρώτα


Σε άφησα να φύγεις
και ζω τώρα με τύψεις
που άλλος σε κρατάει
όμος σε τυραννάει
απ' τις δικές μου ελείψεις


Εσύ στο σπίτι φυλακή
εγώ στους πέντε δρόμους
να ζητιανεύω για κρασί
και να με παίρνουν στο γαζί
να σβήνω από τους πόνους

Τρίτη, 19 Οκτωβρίου 2010

ΟΤΑΝ ΣΕ ΒΑΛΩ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ


Όταν σε βάλω στο μυαλό
τον αναπτήρα πιάνω
και τα τσιγάρα απανωτά
ανάβω να πεθάνω


Οι καύτρες σιγοκαίουνε
την δύστυχη καρδιά μου
καύτρα καυτή ήσουν κι εσύ
που' κοψες την χαρά μου

Καύτρα καυτή ήσουν κι εσύ
που' καψες την χαρά μου
μία σταγόνα δροσερή
ζητάει η καρδιά μου

Να σβήσει να μην καίγεται
μέρα και νύχτα μόνη
να πάψει πια να φλέγεται
να λιώνει από τις πόνοι

Δευτέρα, 18 Οκτωβρίου 2010

Η ΠΟΡΤΑ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΣΟΥ


Πόσες φορές δεν χτύπησα
την πόρτα της καρδιά σου
ν' ανοίξεις λίγο για να μπω
μέσα στην αγκαλιά σου


Μα συ μου την κρατάς κλειστή
με' χεις και υποφέρω
την όμορφη καρδούλα σου
ξέρεις πόσο την θέλω


Πόσες φορές δεν έκλαψα
για την δική σου έννοια
ρίξε μου μια γλυκιά ματιά
δείξε μου λίγη εύνοια

Κυριακή, 17 Οκτωβρίου 2010

ΑΠΟΠΑΙΔΟ ΚΑΤΑΝΤΗΣΑ


Απόπαιδο κατάντησα
γι' αυτό τον έρωτά σου
το ξέρω πως την πάτησα
μέσα στην αγκαλιά σου


Έχασα φίλους συγγενείς
μη χάσω και εσένα
καρδιά μου σε παρακαλώ
ξέρεις τ' είσαι για μένα

Μην παίζεις με τα όνειρα
καρδιά μου δεν αντέχω
αν χάσω και εσένα ναι
πέτρα βαριά θα δέσω


Απόπαιδο κατάντησα
γιατί σε αγαπάω
όσο και αν εδάκρυσα
πλάι σου θα γερνάω

Σάββατο, 16 Οκτωβρίου 2010

ΠΑΡΕ ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΟ ΣΤΕΝΟ




Πάρε το δρόμο το στενό
πάρε το καλντερίμι
κι έλα για λίγο να σε δω
για να σου πω πως σ' αγαπώ
τέτοια φωτιά δεν σβήνει


Σα νυχτερίδα χάνομαι
μες τα στενά σοκάκια
κλαίω και σε αναζητώ
έρημη τα βραδάκια

Δεν έχω άλλη συντροφιά
μόνο τα περασμένα
κλαίω και λέω σ' αγαπώ
γύρνα πάλι σε μένα


Πάρε το δρόμο το στενό
πάρε τα σκαλοπάτια
γιατί συκώνω το σταυρό
είναι βαρύς και δεν μπορώ
φοβάμαι τα σκοτάδια

Παρασκευή, 15 Οκτωβρίου 2010

ΤΟ ΣΥΝΝΕΦΟ ΚΙ ΑΝ ΕΒΡΕΞΕ


Το σύννεφο κι αν έβρεξε
τι σημασία έχει
τα μάτια σου τα όμορφα
ποιος ουρανός τ' αντέχει

Τα μάτια σου τα όμορφα
ποιος ουρανός τ' αντέχει
που' χουνε χρώμα γαλάζιο
κι η γη σου τα προσέχει

Μ' έκαψαν με γονάτισαν
νομίζω πως πεθαίνω
αν δεν τα δω μία βραδιά
πονώ βαριανασαίνω

Έχουν χρώμα της θάλασσας
λάμπουνε στον ουρανό
αν δεν τα δω μία βραδιά
κλαίω τα αναζητώ

Πέμπτη, 14 Οκτωβρίου 2010

ΦΛΟΓΑ ΠΟΥ ΓΙΕΝΝΙΕΤΑΙ


Μου' μαθες να' χω υπομονή
μου' μαθες ν' αγαπάω
και την κάθε δύσκολη στιγμή
μια φλόγα να ζητάω


Φλόγα καρδιά μου που γεννιέται
απ' της ψυχής τα βάθη
φλόγα που γρήγορα πετιέται
μ' ένα γλυκό σου χάδι

Φλόγα π' ουδέποτε ξεχνιέται
όσα κι αν είν' τα λάθη
ξάφνου ανάβει και πετιέται
πάλι και δίνει λάμψη


Μου έμαθες να περιμένω
την θέρμη τη δική σου
σαν τον θνητό να υπομένω
την φλόγα της ψυχής σου

Τετάρτη, 13 Οκτωβρίου 2010

ΔΕΝ ΒΑΣΤΑΞΑ ΚΟΡΙΤΣΙ ΜΟΥ


Δεν βάσταξα κορίτσι μου
πάλι ήρθα να δω
τα όμορφα ματάκια σου
ξέρεις πως τ' αγαπώ


Ας είσαι αφιλόξενη
εμένα δεν με νοιάζει
μα τ' όμορφο κορμάκι σου
το ξέρεις μέλι στάζει

Θα' ρθει μια μέρα να σταθείς
λίγο να με κοιτάξεις
και είμαι σίγουρος γι' αυτό
όλα θα τα ξεχάσεις

Στην αγκαλιά μου την ζεστή
θα' ρθεις για να κουρνιάσεις
κι όλο θα λες κορίτσι μου
δεν θέλεις να με χάσεις

Τρίτη, 12 Οκτωβρίου 2010

ΑΠΟ ΚΑΙΡΟ ΣΕ ΝΟΣΤΑΛΓΩ


Από καιρό σε νοσταλγώ
όμορφη μαυρομάτα
όπος στην γη ο ουρανός
αναζητά τα άστρα



Περνάς από μπροστά μου
και λιώνω σαν κεράκι
θα σπάσει η καρδιά μου
απ' το πολύ μεράκι



Από καιρό σε νοσταλγώ
έξω στο παραθύρι
όπος τα άνθη το νερό
ολημερίς το δείλι

Δευτέρα, 11 Οκτωβρίου 2010

Η ΕΡΗΜΙΑ ΜΕ ΤΣΑΚΙΣΕ


Η ερημιά με τσάκισε
η θάλασσα με δέρνει
το πέλαγος κι ο ουρανός
μου φαίνονται πια ξένη


Κουράστηκα μία ζωή
στη θάλασσα διωγμένος
κι από το σπίτι μακριά
να νιώθω ξεχασμένος

Να καρτερώ πότε θα ρθει
η ώρα για να φύγω
να πάω σ' κείνη π' αγαπώ
έστω κι αν είναι λίγο


Η μοναξιά με ρήμαξε
η αλμύρα με σκορπά
θέλω να φύγω πια από δω
να βρω τη γιατρειά

Κυριακή, 10 Οκτωβρίου 2010

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΑΡΑΚΙ


Δεν είναι το σαράκι
που με τρυπά το βράδυ
είναι που μου λείπεις
και δεν μπορώ να ζήσω
μόνος δεν βρίσκω ίσκιο
που με βασανίζεις


Να σ' αγαπώ να σε ζητώ
κι εσύ να μ' αποφεύγεις
να λες πως δεν με ξέρεις
να σου φωνάζω έλα δω
πάω πάω να τρελαθώ
κι εσύ να λες δεν θέλω
καθόλου να σε ξέρω


Δεν είναι το σαράκι
που με σκορπά το βράδυ
είναι που μου λείπεις
κι αισθάνομαι ναυαγός
σαν άστατος ουρανός
με ψυχρές εκθλίψεις

Σάββατο, 9 Οκτωβρίου 2010

ΑΣ ΕΒΡΙΣΚΑ ΤΗΝ ΔΥΝΑΜΗ



Ας έβρισκα την δύναμη
να φύγω από σένα
μα σ' αγαπώ και δεν μπορώ
να μπω σε χέρια ξένα


Να πλήγωνα τη σκέψη σου
την άκαρδη ψυχή σου
μα δεν μπορώ αδυνατώ
να φύγ' απ' τη ζωή σου


Ας έβρισκα το θάρρος μου
να του' λεγα κουράγιο
φύγε για πάντα μακρυά
να βρεις αλλού μουράγιο

Παρασκευή, 8 Οκτωβρίου 2010

ΑΝΕΠΑΝΑΛΗΠΤΗ ΨΥΧΗ


Σε αγαπώ το διαλαλώ
το λέω δεν με νοιάζει
είσαι για με η κιβωτός
η μέρα που χαράζει


Ανεπανάληπτη ψυχή
γεμάτη καλοσύνη
μου' χεις γεμίσει τη ζωή
απέραντη αγιοσύνη

Ανεπανάληπτε καρπέ
καρπέ του έρωτά μου
είσαι για μένα ο Γιαχβέ
που' φερε τη χαρά μου


Σε αγαπώ το διαλαλώ
είσαι η όρασή μου
μόνη να ζήσω δεν μπορώ
κόβετε η πνοή μου

Πέμπτη, 7 Οκτωβρίου 2010

ΕΡΙΞΑ ΚΑΘΕ ΕΓΩΙΣΜΟ


Έριξα κάθε εγωισμό
για να σε προσεγγίσω
μου έχεις πάρει το μυαλό
κάθε στιγμή κάθε λεπτό
ελπίδες αναβλύζω


Κοιμάμαι και υπνοβατώ
τις νύχτες σε ζητάω
φωνάζω σ' αγαπάω
τα χέρια μου χτυπάω
αχ ξυπνάω και πονώ


Έριξα κάθε εγωισμό
για να σε προσεγγίσω
το πως υπάρχω απορώ
μου' γινες πάθος φλογερό
και δεν μπορώ να ζήσω

Τετάρτη, 6 Οκτωβρίου 2010

ΤΑ ΔΕΝΔΡΑ ΚΙ ΑΝ ΠΕΘΑΙΝΟΥΝΕ


Εγώ απλός γεννήθηκα
απλός θέλω να ζήσω
γελάτε μη με κλάψετε
απ΄τη ζωή σαν φύγω


Τα δένδρα κι αν πεθαίνουνε
ψηλά πάντα κοιτάνε
όρθια αρρωσταίνουνε
ποτέ όμος δεν λυγάνε


Εγώ απλός γεννήθηκα
αγάπησα τους φίλους
καντήλι μην μ' ανάψετε
ούτε ψεύτικους ήλιους

Τρίτη, 5 Οκτωβρίου 2010

ΚΟΠΑΣΕ ΠΑΛΙ Η ΘΑΛΑΣΣΑ


Κόπασε πάλι η θάλασσα
ηρέμησε τ' αγέρι
είναι σημάδι θετικό
σαν λαμπερό αστέρι Προσθήκη  εικόνας


Τα ψάρια βγήκαν στον αφρό
οι γλάροι κύκλους κάνουν
ψάχνουν να βρουν κάτι καλό
στο στόμα τους να βάνουν

Είμαι μία αναζήτηση
όπος και των ανθρώπων
που ψάχνουν για το αύριο
πως θα' βρουν νέο τρόπο


Κόπασε πάλι η θάλασσα
μαζί όλη η φύση
είναι κανόνας της ζωής
σ' ανατολή και δύση

ΕΙΔΑ ΤΑ ΣΥΝΝΕΦΑ ΥΓΡΑ


Κάθισα λίγο να σκεφτώ
τι μάγια μου' χεις κάνει
και σέρνομαι σαν ερπετό
χρόνια μες το φουστάνι


Είδα τα σύννεφα υγρά
μουντά μαραζωμένα
κι οι υδρατμοί τους να κυλάν
επάνω στο κορμί μου
γιατί με λούζει μοναξιά
στη ξέφωτη αυλή σου
και με σκορπά η παγωνιά
φθείροντας τη ζωή μου


Κάθισα λίγο να σκεφτώ
αν είμ' θύμα αγάπης
κι είπα να σβήσω να χαθώ
σαν το αστέρι λάμψης

ΑΝΟΙΞΑΝ ΟΙ ΩΚΕΑΝΟΙ


Σαν φάρος φώτιζαν βαθιά
τα σπλάχνα μου για σένα
όμος μου πήρες τη χαρά
με βύθισες στο ψέμα


Άνοιξαν οι ωκεανοί
και φώτισε ο κόσμος
πίστεψα σ' ένα σου φιλί
άνθησαν όλοι οι αγροί
ήσουν το κάτι άλλο
μα ψεύτρα στη ψυχή


Τώρα τα φώτα σβήσανε
έχασα πια τον ήλιο
τα δάκρυα μου γίνανε
κρύσταλλο από το κρύο

ΕΚΛΕΙΣΕΣ ΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ


Μ' ένα στεγνό ανακαλώ
έκλεισες κάθε σχέση
έπαψα πια να σ' αγαπώ
τέρμα δεν θέλω λέξη


Έκλεισες το τηλέφωνο
με ένα τόνο έντονο
του' βαλες και φραγή
και με' κανες φερέφωνο
χωρίς ένα γιατί


Τώρα ρωτώ και απορώ
φίλους και συγγενή σου
με μένω με το καημό
και τη γλυκιά μορφή σου