Κυριακή, 31 Οκτωβρίου 2010

ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΜΕΛΑΓΧΟΛΗΣΑ


Και πάλι μελαγχόλησα
θυμήθηκα εσένα
που δεν σε παρηγόρησα
π' έφευγες για τα ξένα
τον εαυτό μου τιμωρώ
να μην υπάρχει πια καιρός
γαλήνιος να τον πιάνει
τον κήρυξα λιμάνι


Γύρνα σε παρακαλώ
συγχώρνα με αγάπη μου
όρκο κάνω στον θεό
να σε' χω σαν χρυσό σταυρό
βαριά να είναι τα πάθη μου


Σε άφησα και έφυγες
χωρίς να πω ευχαριστώ
μα τώρα που μου' λειψες
φωνάζω σε αγαπώ
και ότι να ζήσω δεν μπορώ
πως πάω να τρελαθώ
μετάνιωσα το ομολογώ
μα συ με έχεις κάνει εχθρό

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου