Τετάρτη, 3 Νοεμβρίου 2010

ΜΙΑ ΚΟΠΕΛΙΑ ΣΠΑΡΤΑΡΑΓΕ


Πήρα τον δρόμο μια βραδιά
να σεργιανίσω μόνος
και τι να ιδώ παιδιά
μέσα στης νύχτας την κακοτοπιά
που δεν κελαηδούν πουλιά
κραύγαζε βαρύς πόνος


Μια κοπελιά σπαρτάραγε
κρατούσε την κοιλιά της
πλησίασα και ρώτησα
πιο είν' το προβλημά της
να την κοιτάξω φρόντισα
μ' έχανα την σκιά της


Την δώσει δεν μου έφεραν
απόψε και υποφέρω
καλύτερα να επέθαινα
τα πάθη να έπαιρνα
κι απ' την ζωή να έφευγα
τέτοια ζωή δεν θέλω

Κάθισα δίπλα της ζεστά
μήπως και μου ηρεμήση
πόναγε έτρεμε φριχτά
και πριν να φύγει η νυχτιά
να δω κι άλλα πιο τραγικά
μου είχε ξεψυχήσει

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου