Κυριακή, 28 Νοεμβρίου 2010

ΜΑΥΡΟΦΟΡΟΥΣΑ ΧΩΡΑ ΜΟΥ


Μαυροφορούσα χώρα μου
απ' τις φωτιές του πόνου
βρέχει πάλι στην στράτα μου
συνάμα και του κόσμου


Λαίμαργη η ανεργία
θεριό η ασιτιά
τα νιάτα πια τα ζούληξες
με πάθος με μανία

Νιάτα με τόσα γράμματα
βαθιά μέσα στην καρδιά
μα από δουλειά αγράμματα
και δίχως ιδανικά


Στο σβέρκο πια μας έκατσες
και κούρνιασες στις ψυχές
φθάνει μωρέ μας έκαψες
ωχ με τόσες χαρακιές

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου