Σάββατο, 4 Δεκεμβρίου 2010

ΠΑΡΑΛΟΓΟΣ ΕΓΩΙΣΜΟΣ


Παράλογος εγωισμός στις φλέβες σου αναβλύζει
και όλος ο άχρηστος καρπός μέσα σου βηματίζει
κι ας κάνεις το τρελό παιδί παιδί πως μόνο συ αγαπάς
είσαι της άνοιξης η οργή που πίκρα της σκορπάς


Δεν είσαι εσύ που γνώρισα την άνοιξη στη φύση
είσαι μία ψεύτρα γόησσα του στεναγμού η δύση
δεν είσαι συ που έφερνα γλυκά στα όνειρά μου
είσαι άγριο άγκαθο που γδέρνει την καρδιά μου


Παράλογος εγωισμός στις βλέβες σου τα ανήλια
και όλου του βάτου ο καρπός γδέρνει σαν μπουκαβίλια
και ας λες πως είσαι η ψυχή πως μόνο εσύ πονάς
είσαι της άνοιξης η πληγή που ύπουλα κυλάς

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου