Δευτέρα, 6 Δεκεμβρίου 2010

ΦΩΤΙΑ ΝΑ ΓΙΝΕΙ Η ΘΛΙΨΗ ΜΟΥ


Ξαπλώνω για να κοιμηθώ
και σκέφτομαι εσένα
για τον δικό σου καημό
μου τρώει θλίψη τη ψυχή
γιατί καρδιά μου σ' αγαπώ
γέρνω και κάνω προσευχή
καρδούλα μου για σένα
να ήξερες πως πονώ


Όποιος σε πίκρανε μικρό μου
φωτιά θα γίνει θλίψη
και σύννεφο ο σπαραγμός μου
για να το ναι τυλίξει

Όποιος σε πίκρανε μικρό μου
και τρίχα σου' χει αγγίξει
δεν θα σκεφτώ τον εαυτό μου
κι η ψυχή μου ας δύση


Ξυπνώ πολύ κουρασμένος
τα βλέφαρα κλείνουν
και νιώθω φυλακισμένος
άραγε πως αισθάνεσαι
ποιοι στεναγμοί σε ντύνουν
σκέφτομαι που να χάνεσαι
τα μάτια σου τι κρύβουν

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου