Πέμπτη, 9 Δεκεμβρίου 2010

ΑΔΕΙΟΣ Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΜΟΥ


Άδειος ο δρόμος της καρδιάς μου
άδεια τα μονοπάτια
αφού έφυγες μακρυά μου
χάθηκαν πια τα χνάρια


Και πως να φύγει η νυχτιά αφού έχει ριζώσει
και η πληγωμένη μου καρδιά έχει πια μαραζώσει
έλα και πάλι στο ζητάω έλα πριν με προδώσει


Καυτά τα δάκρυα του πόνου
νεκρά τα κύτταρά μου
και τα σοκάκια γίναν τρόμου
μέχρι και στ' όνειρά μου

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου