Δευτέρα, 3 Ιανουαρίου 2011

ΣΤΗΣ ΠΙΚΡΑΣ ΤΑ ΚΟΥΡΕΛΙΑ


Γιατί πάντα να κάνει αυτό που θέλει η μοίρα
και μια ζωή με ραίνει με δάκρυα πλημμύρα


Στης πίκρας τα κουρέλια για πάντα με' χει ντύσει
και την δροσιά ακόμη θέλει να μου στερήσει
σαν μπουζουκιού το κλάμα τώρα κλαίει η ψυχή μου
και σαν πενιάς το δράμα είναι όλη η ζωή μου


Στην ερημιά της νύχτας σέρνω τα βήματά μου
γιατί τ' ανέμου προίκα γίναν τα όνειρά μου

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου