Κυριακή, 9 Ιανουαρίου 2011

ΤΟ ΠΑΡΑΠΟΝΟ ΤΟΥ ΠΙΤΣΙΡΙΚΑ


Ούτε αέρα ν' αναπνεύσω
ούτε τόπο πια να διαλέξω
όλα νέφος και τσιμέντο
καλοκαίρι κι υποφέρω
αν τη βγάλω δεν το ξέρω
με των ξύπνιων το ταλέντο


Λερώσανε τη θάλασσα
λέκιασαν τον αέρα
μολύνανε τα χώματα
μα πάνε στ' υπερπέραν
πολιτισμός πολιτισμός
που είν' η άσπρη μέρα


Ούτε αλάνα πια να παίξω
σαν παιδί και εγώ να τρέξω
μόνο πολυκατοικίες
κάνει ζέστη κι υποφέρω
αν τη βγάλω δεν το ξέρω
απ' των ξύπνιων τις σοφίες

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου