Κυριακή, 6 Φεβρουαρίου 2011

ΡΗΜΑΓΜΕΝΟΣ ΒΡΑΧΟΣ


Πάλι τσιγάρο άναψα
τα ντέρτια να ξεχάσω
τα σωθικά μου χάλασα
βράζουν όπως τη θάλασσα
μόνος μου δεν την βγάζω

Έφυγες και κατάντησα
σαν ρημαγμένος βράχος
που τον κτυπά η θάλασσα
τον έχει κάνει χάλασμα
πίνω κλαίω μονάχος

Τα νιάτα μου χαράμισα
στη δική σου αγάπη
μ' έσβησες μόλις άνθισα
μα απορώ πως σ' άφησα
να μπήξεις το αγκάθι

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου