Δευτέρα, 14 Φεβρουαρίου 2011

ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ ΤΟ ΜΟΥΡΜΟΥΡΗΤΟ


Τα χάδια σου αναπολώ και τα απαλά σου χείλη
βαδίζω στα λασπόνερα και κλαίω τα χαμένα
ας ήταν πάλι να σε δω ο ήλιος να ανατείλει
να αισθανθώ σαν όπερα που τραγουδά για σένα

Του έρωτα το μουρμουρητό ηχεί στα αυτιά μου
και τ' απαλό σου αγαπώ τραντάζει την καρδιά μου
όπως τη φυσαρμόνικα θέλω γλυκά να παίξω
μες την ζεστή σου αγκαλιά και ας μείνουν όλα έξω

Τα βράδια σου αναζητώ και του έρωτα την νύχτα
ξαπλώνω και σε σκέφτομαι δεν με νυστάζει έννοια
ας ήταν και πάλι να χαθώ μες την δική σου γλύκα
να νιώσω σαν την μέλισσα που τρώει τα μελένια

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου