Δευτέρα, 28 Φεβρουαρίου 2011

ΕΙΝΑΙ ΠΙΚΡΟΣ Ο ΧΩΡΙΣΜΟΣ


Έμεινε γκρίζα ερημιά
βαθιά μες τη καρδιά μου
απ' το καιρό που έφυγες
κλαίω τη μοναξιά μου.


Ξέχασες όρκους και φιλιά
μ' ένα ψυχρό σου τέλος
σε μια στιγμή σε μια βραδιά
μου έμπηξες το βέλος
μέσα στης καρδιάς το μέρος.


Έγινε πόνος η χαρά
η μοναξιά αγέρι
απ' το καιρό που μ' άφησες
έσβησα σαν αστέρι.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου