Κυριακή, 13 Μαρτίου 2011

ΣΟΥ' ΔΩΣΑ Τ' ΑΝΘΟΚΗΠΙΟ


Πήραν το δρόμο το μακρύ
τα νιάτα μου και πάνε
απ' την δική σου απονιά
γύραν κατρακυλάνε.

Ρυτίδιασα και άσπρισα
αφέθηκα στο χάρο
το μόνο που μ' απέμεινε
στο χώμα πια να πάω.


Σου' δωσα τ' ανθοκήπιο
που είχε η ψυχή μου
μ' έριξες δηλητήριο
και το' κανες ερείπιο
ρήμαξες τη ζωή μου
σου' δωσα την ανάσα μου
πως θα μου την προσέχεις
τα όμορφα τα νιάτα μου
μα συ με άλλες τρέχεις.


Τώρα το ανθοκήπιο
πόνο βαρύ περνάει
μαράθηκαν τα πέταλα
και αργό ξεψυχάει.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου