Κυριακή, 21 Αυγούστου 2011

ΕΙΝΑΙ ΒΑΡΙΑ Η ΜΟΝΑΞΙΑ



Είναι βαριά η μοναξιά
αγιάτρευτο ο πόνος
να νοσταλγώ λίγη χαρά
και να' μαι πάντα μόνος.

Είναι πολύ σκληρή νυχτιά
ατέλειωτος ο κόμπος
σαν τη βαθιά την μαχαιριά
με περιλούζει πόνος.

Έφυγε και δεν έμεινε
ούτε το άρωμά της
πονάω κλαίω και ζητώ
τα χάδια τα φιλιά τις .

Έφυγε και η σκέψη μου
περισυλλέγει πόνους
πονάω κλαίω και ξεσπώ
σε υψηλούς πια τόνους.

Με άφησε όπως παλιά
και πάλι να ζω μόνος
την κουρασμένη μου καρδιά
να τη κεντρίζει πόνος.

Μου πήρε όλη τη χαρά
γιατί πια τόσος φθόνος
ας μου' δινε μια μαχαιριά
να μη πονάω μόνος.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου