Τετάρτη, 12 Οκτωβρίου 2011

ΗΤΑΝ ΤΟΥ ΑΔΕΡΦΟΥ ΜΟΥ



Κάποτε μες το πέλαγος
πηγαίνοντας Φορμόζα
φτερούγισε μία ψυχή
με τόσο αγγελική μορφή
ήταν του αδερφού μου.

Είχε τον ήλιο στην ψυχή
τ' αστέρια στην καρδιά του
και του ανέμου την βοή
για ρώτα στ' όνειρά του.

Μόλις τριάντα οκτώ χρονών
κλείσανε τα φτερά του
από να άδικο χαμό
σβήσαν τα όνειρά του.

Τώρα κοιτάει από ψηλά
της θάλασσας το κύμα
και λέει με βαριά καρδιά
θε μου δεν ήταν κρίμα.

Αφιερωμένο στην μνήμη
του αδερφού μου που
κοιμήθηκε στις 4-1-1993

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου