Τρίτη, 3 Απριλίου 2012

ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΣΑΝ ΚΙ ΑΥΤΗ




Κοιτάζω απ' το παράθυρο
που πέφτει αφηρημένη
βροχούλα η φθινοπωρινή
όμως μου ματώνει η ψυχή
και νιώθω αποκομμένη.

Γιατί μια μέρα σαν κι αυτή έφυγε από κοντά μου
και μ' άφησε μονάχη μου να κλαίω τ' όνειρά μου
να αναπολώ με τη βροχή τα χάδια τα φιλιά του
τη μυρωδιά του χώματος και το καυτό έρωτά του.

Κοιτάζω απ' το παράθυρο
να' χει ουράνιο τόξο
και κάθε χρώμα π' αντανακλά
μου αναστατώνει τη καρδιά
και πως να μην νιώθω πόνο.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου