Τετάρτη, 31 Δεκεμβρίου 2014

ΕΊΔΑ ΑΠΌΨΕ ΣΤ' ΌΝΕΙΡΌ ΜΟΥ












Είδα απόψε στ' όνειρο μου
τα βελουδένια χείλη
ήταν τα χείλη σου μωρό μου
και με' πιασε η θλίψη

Πάλι μονάχος να κοιτάω
έξω στο παραθύρι
και άλλον να βλέπω να φυλά
τα βελουδένια χείλη

Στα σκαλοπάτια σου κάθισα
στο κρύο πικραμένος
θε μου πόσο την αγάπησα
κι όμως είμαι διωγμένος

Δάκρυα πάλι μου τρέχανε
και έκρυβα τις λυγμοί
δεν ήθελα να με βλέπουνε
πως ζω μόνο για αυτή








ΈΓΙΝΕ ΚΑΙ ΤΟ ΞΈΡΩ












Έγινε και το ξέρω βρήκες αλλού λιμάνι
έγινε και το ξέρω σε πλάνεψε μια άλλη
έγινε και το ξέρω πως βρήκες αλλού αγάπη
όμως σ' αγαπώ σε θέλω κι ας με ποτίζεις δάκρυ


Γύρισε ήταν όνειρο θα πω κακής νυχτιάς
που διάλυσε και σκόρπισε το πήρε ο βοριάς
γύρισε ήταν όνειρο σαν ταινία πέρασε
μα ώσπου να ξυπνήσω εκείνο με προσπέρασε


Έγινε κι ας πεθαίνω ψάχνω να βρω την άκρη
όσα και αν μαθαίνω για μένα είσ' αγάπη
έγινε κι ας πεθαίνω με τη δική σου ελπίδα
πάντα θα περιμένω να έρθεις σαν ηλιαχτίδα

ΈΔΕΙΞΑΝ ΤΗΝ ΦΙΛΙΆ
















Εγώ που πάντα έδινα
απλόχερα αγάπη
μες τη ζωή μου ξέμεινα
παρέα με το δάκρυ


Όλοι πια με παράτησαν
γιατί δεν έχω μία
τι και αν έδωσα πολλά
σ' αυτή την κοινωνία

Όλοι τώρα σταμάτησαν
δεν δίνουν σημασία
μάθαν πως καταστράφηκα
κι έδειξαν την φιλία


Εγώ που πάντα μοίραζα
από το στέρημα μου
τίποτα δεν εκοίταζα
μονάχα την καρδιά μου

ΈΓΕΙΡΑ Ν' ΑΠΟΚΟΙΜΗΘΏ











Έγειρα ν' αποκοιμηθώ
μήπως και σε ονειρευτό
να μάθω την αλήθεια
που' φυγες και σ' αναζητώ
πονώ βαθιά στα στήθια

Η πληγωμένη μου καρδιά
ψάχνει την ηρεμία
και πως να βρει παρηγοριά
με τόση αδικία

Που μ' άφησες χωρίς να πεις
έστω και μία λέξη
ψεύτικα ν' απολογηθείς
γι' αυτή εδώ την σχέση

Έγειρα ν' αποκοιμηθώ
μήπως λιγάκι ξεχαστώ
απ' την υποκρισία
δεν άξιζες να σ' αγαπώ
να δίνω σημασία



ΕΓΏ ΓΙΑ ΤΟ ΧΑΤΊΡΙ ΣΟΥ












       Εγώ για το χατίρι σου
       όλα τα' χω αφήσει
σπίτι γυναίκα και παιδιά
για πάντα τα' χω σβήσει


Έκανα ότι μου' λεγες
για να μη σε πικράνω
όμως εσύ με παίδευες
δεν ήξερα τι κάνω

Τώρα που με κατάστρεψες
με έβγαλες στην μπόρα
που να' ξερα πως ήθελες
να τα σκορπίσεις όλα

Μετάνιωσα το μολογώ
μα όμως είναι αργά
βλέποντας τα χειρότερα
εκτίμησα τα καλά

ΈΒΓΑ ΣΤΟ ΠΑΡΑΘΎΡΙ ΣΟΥ
















       Έβγα στο παραθύρι σου
ξέρεις πως είμαι θύμα
για σένανε υποφέρω
σαν βράχος μες το Αιγαίο
που τον χτυπά το κύμα


Ξέρεις τη' σαι για μένα
σημαντικό πια θέμα
σαν φεγγαριού το βλέμμα
έβγα στο παραθύρι σου
δείξε μου λίγη εύνοια


Έβγα στο παραθύρι σου
στείλε μου ένα νεύμα
να αισθανθώ πως έρχεσαι
στο προσκεφάλι στέκεσαι
όπως το άγιο πνεύμα

ΕΓΏ ΑΠΈΡΡΙΨΑ ΠΟΛΛΟΎΣ











Τύπε με τα πολλά λεφτά
και τη λευκή κουρσάρα
μάθε για άλλη μια φορά
ότι δεν δίνω δυάρα

Πάψε λοιπόν να έρχεσαι
μπρος απ' το παραθύρι
και προσβολές να δέχεσαι
γι' αυτό σου το ψηστήρι

Εγώ απέρριψα πολλούς
με το δικό σου στυλ
γιατί η δική μου καρδιά
ζητάει σεξ απίλ

Έρωτα με τα συναφή
κολπάκια και τοιαύτα
γι' αυτό σου λέω δεν τσιμπώ
ούτε γίνομαι γλάστρα

Τύπε με την πολύ χλιδή
και τα φαρδιά μανίκια
πάρε το κάρο σου μαζί
και κανε την αντρίκια

Γιατί αν δεν σε μάθανε
οι βούτυρο μπεμπέδες
πες τους κι αυτή την βάψανε
οι τρύπιοι τενεκέδες





ΈΒΑΛΕΣ ΒΈΤΟ ΣΤΗΝ ΖΩΉ

















Έβαλες βέτο στη ζωή
φρένο στον έρωτά μας
έκοψες κάθε επαφή
και ξέχασες σε μια στιγμή
τα χάδια τα φιλιά μας


Δεν είσαι έρωτας εσύ
είσαι μια τρικυμία
που ήρθε σαν την αστραπή
σε μια ανύποπτη στιγμή
κι άφησε τα συντρίμμια

Δεν είσαι έρωτας εσύ
είσαι σαν τη πυξίδα
που τριγυρνάει σαν τρελή
ψάχνει να βρει οδό φυγής
μέσα στη καταιγίδα


Έβαλες βέτο στη ζωή
με' ριξες στα σκοτάδια
χωρίς αιτία κι αφορμή
με άφησες σε μια στιγμή
με τη καρδιά κομμάτια



ΈΓΡΑΦΕΣ ΜΌΝΟ ΤΑ ΚΑΤΆ
















Είχες λίστα και χρέωνες
όλα τα σφάλματά μου
και τη κατάλληλη στιγμή
σκόρπισες τη χαρά μου
κι όλα τα όνειρά μου


Έγραφες μόνο τα κατά
μα τα υπέρ καθόλου
φερόσουν άδικα σκληρά
στη πιο ευαίσθητη καρδιά
κόρη κακιά διαβόλου


Τώρα γυρίζω μοναχός
έξω στ' ανεμοβρόχι
δέρνομαι και υποφέρω
απ' το δικό σου όχι
κι ας μου' μπηξες τη λόγχη

ΈΒΑΛΑ ΒΈΤΟ ΣΤΗ ΖΩΉ












        Έβαλα βέτο στη ζωή
δεν την ξαναπατάω
να σ' αγαπάω με ψυχή
χωρίς να βρίσκω θαλπωρή
να λιώνω να πονάω


Γι' αυτό πήρα απόφαση
να μπω σε μοναστήρι
εκεί να προετοιμαστώ
για τ' ουρανού την πύλη


Έβαλα βέτο στη ζωή
κουράστηκα να ψάχνω
το σ' αγαπώ με το κερί
σε τεντωμένο πια σχοινί
και πάντα να το χάνω

Παρασκευή, 19 Δεκεμβρίου 2014

ΔΕΝ ΞΈΡΕΙΣ ΠΙΑ ΤΙ ΘΕΣ
















Σαν το κεράκι με λυγάς
κι όλο με σιγοκαίς
και σαν λιβάνι με σκορπάς
δεν ξέρεις πια τι θες


Την μια ζητάς αγάπη
την άλλη σπέρνεις δάκρυ
ως πότε θα υποφέρω
ωχ πες μου το να το ξέρω

Μάθε δεν είμαι θυμιατό
κύκλους να με γυρίζεις
ν' απαιτείς το σ' αγαπώ
και να με λιβανίζεις

ΔΕΝ ΞΈΡΕΙΣ ΠΙΑ ΤΙ ΘΈΛΕΙΣ














Όλα πια τα παρεξηγείς
και πονηριά σε καίει
έτσι θα εξιλεωθείς
ψάχνοντας θύμα για να βρεις
κι σκέψη σου υποφέρει

Την μια μου ζητάς αγάπη
την άλλη λες δεν σε νοιάζει
δεν ξέρεις πια τι θέλεις
εκτίμησε τι έχεις
και πάψε να ζηλεύεις
και μένα να παιδεύεις


Όλα πια τα παρεξηγείς
σύνελθε δεν αντέχω
έτσι για να με προκαλείς
ψάχνοντας κάτι για να βρεις
άλλαξε γιατί φεύγω


ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΛΛΆΖΕΙΣ ΓΝΏΜΗ
















Μες τα βαθιά μεσάνυχτα
ήρθες να με ξυπνήσεις
για να μου πεις μετάνιωσες
και πλάι μου θα ζήσεις


Μετά από όσα έκανες
τώρα ζητάς συγνώμη
μα το ειδύλλιο τέλειωσε
δεν μου αλλάζεις γνώμη

Πάψε λοιπόν να μ' ενοχλείς
με στο γλυκό μου ύπνο
τέλειωσε το ρομάντζο μας
και πια δεν σου ανήκω


Με στο ωραίο όνειρο
ήρθες να μου χτυπήσεις
για να μου πεις πως μ' αγαπάς
κι ότι σε τρων οι τύψεις


ΔΕΝ ΚΛΕΊΝΩ ΜΆΤΙ













Η αγρυπνιά με τσάκισε
μαζί και το ποτό
η άρνηση σου με χτυπά
γι' ένα σου αγαπώ


Να σε παρακαλώ
να κλαίω να πονώ
κι εσύ να μην ραγίζεις
αγάπη να ζητώ
και να μου λες
πάψε πια να ελπίζεις


Η αγρυπνιά με γέρασε
δεν έχω πια φτερά
έτσι όπως μου φέρεσαι
λύγισε η καρδιά


ΔΕΝ ΘΈΛΩ ΝΑ ΣΕ ΞΑΝΑΔΏ
















Δεν θέλω να σε ξαναδώ
ούτε και να σε ξέρω
ήταν της μοίρας μου γραφτό
να δίνω να μη παίρνω


Μου ήπιες όλο το χυμό
και τώρα με βαριέσαι
να στο πληρώσει ο θεός
πάντα να τυραννιέσαι


Δεν θέλω να σε ξαναδώ
ψεύτη και υποκριτή
μου έφερες το καημό
αχ χωρίς ένα γιατί


ΔΕΝ ΘΈΛΩ ΝΑ ΜΕ ΨΆΞΕΙΣ



















Από δω και πέρα
από δω και πέρα
τέρμα η καλημέρα
τέρμα πια το γεια
γιατί πήρες αέρα
γιατί πήρες αέρα
όπως τα πουλιά
σήκωσες παντιέρα
φεύγω άντε γεια


Δεν θέλω να με ψάξεις
δεν θέλω να με ψάξεις
γιατί εσύ θα χάσεις
στο κλάμα θα πλαντάξεις
όταν με δεις να είμαι
σε άλλη αγκαλιά


Δεν θέλω να σε βλέπω
δεν θέλω να σε βλέπω
ούτε στα όνειρά μου
μαυρίζεις τη καρδιά μου
γι' αυτό μη μου ζητήσεις
ποτέ να ρθω ξανά
Από δω και εμπρός
από δω και εμπρός
τέρμα τα φιλιά
τέρμα και το ψέμα
ήσουνα καπνός
ήσουνα καπνός
από τα καμένα
μαύρος και θολός
γι' αυτό λέω τέρμα


ΔΕΝ ΘΈΛΩ ΝΑ ΘΥΜΆΜΑΙ ΠΙΑ

















Δεν θέλω να θυμάμαι πια
όλα τα περασμένα
που μου εκάναν τη καρδιά
όπως το σύννεφο βαριά
για τη δική σου έννοια


Ενώ σου' δειχνα θαλπωρή
αγάπη και λατρεία
εσύ με παίδευες πολύ
με μίσος και μανία

Και έκανα υπομονή
πως θα αλλάξει κάτι
μα ίδια ήταν η ζωή
όπως το μήνα Μάρτη


Δεν θέλω να θυμάμαι πια
δεν θέλω να σε ξέρω
με κούρασαν τ' αυταρχικά
τα λόγια τα φαρμακερά
κι εγώ να υποφέρω




Πέμπτη, 18 Δεκεμβρίου 2014

ΔΕΝ ΞΈΡΩ ΤΙ ΝΑ ΚΆΝΩ
















Πόσο με στεναχώρησες
είπες πως δεν αξίζω
καθόλου την αγάπη σου
και γρήγορα να φύγω


Έγινε η σκέψη μου θολή
δεν ξέρω τι να κάνω
βρήκες κάτι καλύτερο
και τους παλμούς σου χάνω

βρήκες κάτι καλύτερο
και μίσησες εμένα
θέλεις να ζω σαν τα παιδιά
τα παραπεταμένα


Πόσο με στεναχώρησες
είπες πως δεν αξίζω
έχασα πια τα λόγια μου
θε μου που να' βρω δίκιο


ΔΕΝ ΠΆΕΙ ΆΛΛΟ ΜΆΤΙΑ ΜΟΥ











Θα πάρω την κατηφοριά
να' ρθω να σ' ανταμώσω
Ερμουπολήτισα γλυκιά
τ' Αιγαίου αρχοντοκυρά
αγάπη να σου δώσω


Δεν πάει άλλο μάτια μου
είναι θολά τα βράδια
εδώ στης χώρας τα σκαλιά
εδώ που μ' άναψες φωτιά
ακόμη κλαίει γειτονιά
       που έχασα τα χάδια


Θα πιάσω φίλους και γνωστούς
να τους παρακαλέσω
φίλους που μοιάζουν μ' αετούς
ν' αργό σβήσουν τους καιρούς
στη πόρτα σου να πέσω