Δευτέρα, 20 Ιανουαρίου 2014

ΗΛΙΟΣ ΝΑ ΓΊΝΕΙ ΠΙΑ Η ΔΎΣΗ















Θα' θελα να' μουν το αγέρι
της γλυκοστάλαχτης αυγής
να σε κρατούσα απ' το χέρι
και να βαδίζαμε μαζί.
Όπου υπάρχει ευτυχία
σε μονοπάτια της χαράς
και να σου λέω είσαι η μία
μόνο η μία κάτω απ' τον
αστεριών το φως.
Να μην υπάρχει φασαρία
μα μονάχα εγώ κι εσύ
και σε απέραντα λιβάδια
να σε ταΐζω με στοργή.
Όλα αυτά τα περασμένα
που σου ματώνουν τη ψυχή
να γίνουν όλα ξεχασμένα
αγάπη μου σε μια στιγμή.
Δάκρυ ποτέ να μη κυλίσει
απ' τα ματάκια σου τα δυο
ήλιος να γίνει πια η δύση
κι πόνος σου μόνο αγαπώ.
Κρίνα φιορέτες κι ανεμώνες
να είναι όλη σου η ζωή
και καλοκαίρια οι χειμώνες
να σου στολίζουν τη ψυχή.....


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου