Κυριακή, 2 Μαρτίου 2014

Η ΏΡΑ ΈΞΗ ΤΟ ΠΡΩΊ















Η ώρα έξη το πρωί 
κι σκέψη μου σε σένα
ποιος στεναγμός να σ' αγκαλιάζει
και τη ψυχή σου να κομματιάζει
θε μου με τρώει η έννοια

Σε πιο δωμάτιο παγωμένο
να έχεις γύρη μοναχή
μικρό πουλάκι μου βασανισμένο
και από τις έννοιες πονεμένο
θε μου ματώνει η ψυχή

Και εγώ να μη μπορώ να ρθω
λίγο να σ' αγκαλιάσω
με ένα μου χάδι απαλό
έστω να σε σκεπάσω
και να σου πω πως σ' αγαπώ
δεν θέλω να σε χάσω

Η ώρα έξη το πρωί
δεν λέει να ξημερώσει
η σκέψη μου έγινε γυαλί
ξεχνάω τι θα να πει ζωή
θε μου ας τελειώσει

Το μαύρο σου το σούρουπο
και ετούτη η βροχή
πονάω και υποφέρω
αφού ένα νέο της δεν ξέρω
θε μου είναι φυλακή
2-3-2014

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου