Δευτέρα, 3 Μαρτίου 2014

ΌΤΑΝ ΤΑ ΠΡΏΤΑ ΣΎΝΝΕΦΑ














Όταν τα πρώτα σύννεφα τη θάλασσα μαυρίζουν
σκέφτομαι εσένα καρδιά μου που ήρθε πάλι βράδυ
με παίρνει το παράπονο σκέψεις με ταλανίζουν
που είσαι μακρυά μου και γίνομαι ρημάδι

Θέλω να έρθω να σε πάρω μακρυά
και δεν με νοιάζει τι θα πούνε
να ζήσουμε σαν τα πουλιά σε μια φωλιά
κι ανθρώπου μάτι να μη δούμε

Όταν τα πρώτα σύννεφα σκεπάζουνε το φως
σκέφτομαι σένα αγάπη μου πως θα περάσει η νύχτα
με παίρνει το παράπονο κι μαύρος στεναγμός
καυτό τρέχει το δάκρυ μου απ' τη μεγάλη πίκρα

2-3-2014

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου