Τετάρτη, 9 Απριλίου 2014

ΈΝΑ ΚΡΑΓΙΌΝ



















Κι αν η καρδιά μου σπαρταρά
για να δικό σου χάδι
εσένα τι σε μέλη πια
κι αν η καρδιά μου λαχταρά
ένα γλυκό φιλί σου
την αύρα της πνοή σου
να φύγει το σκοτάδι
και η πίκρα η βαριά.
Και απορώ και σε ρωτώ
τι ήμουνα για σένα
ένα κραγιόν τόσο παλιό
που' χει τελειώσει από καιρό
και το πετάς στην άκρη
και απορώ και σε ρωτώ
δεν είχες διόλου έννοια
εσύ που' λεγες σ' αγαπώ
αν θα μου φύγεις θα χαθώ
και έτρεχε το δάκρυ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου