Παρασκευή, 31 Οκτωβρίου 2014

ΤΟ ΑΝΕΜΟΒΌΡΙ ΔΕΝ ΣΙΩΠΆ



















Το ανεμοβόρι δεν σιωπά
αλμύρα καίει τα μάτια
τα γλαροπούλια είναι βουβά
νιώθει η ψυχή τους άδεια


Χτυπά το κύμα στο γιαλό
ψηλά το στροβιλίζει
και ένα βότσαλο μικρό
κρυώνει έχει ρίγη

Κοράλλια το σκεπάζουνε
απάνεμα σαν ταίρι
δεν θέλουν να το χάσουνε
δίνουν βοήθειας χέρι

Αχνίζουνε από σεβασμό
κουβαριασμένα όλα
το βοτσαλάκι χαρωπό
ξεχνάει πια τη μπόρα




ΤΟ ΚΥΜΑΤΆΚΙ ΤΟΥ ΓΙΑΛΟΎ













Το κυματάκι του γιαλού
απόψε θα στο φέρω
του όμορφου καλοκαιριού
και θα σου το προσφέρω


Ο ερωτά σου καταπέλτης
που λιώνω από χαρά
και η αγάπη σιντριβάνι
στάζει γλυκά φιλιά
ο ερωτά σου καταπέλτης
χάδια ονειρικά


Του έρωτα το γαλάζιο
στα χέρια θα το πιάσω
και μ' αεράκι θαλάσσιο
θα' ρθω να σε σκεπάσω




Πέμπτη, 30 Οκτωβρίου 2014

ΤΟ ΜΕΡΤΙΚΌ ΑΠ' ΤΗΝ ΨΥΧΉ ΜΟΥ














Το μερτικό απ' την ψυχή μου
το πήρες ένα βράδυ
κι αφού σκότωσες την ζωή μου
με άφησες ρημάδι


Δεν θέλω πια να ξαναρθείς
αγάπη να ζητήσεις
δεν θα πιστέψω σ' ότι πεις
γιατί δεν θα με πείσεις


Το μερτικό απ' την χαρά μου
το έσβησες πια τώρα
κι αφού σκότωσες τ' όνειρά μου
με άφησες στην μπόρα

ΟΙ ΚΥΚΛΆΔΕΣ












Τ' αγριεμένο αερικό
στολίζει τις Κυκλάδες
με κυματάκι αρρενωπό
μπλέκει δάφνινες κλάδες


Την Σύρο και την Σίκινο
την Τήνο και την Μύκονο
τις έχει αριστερά
την Νάξο και την Αμοργό
την Πάρο και Σαντορίνη
τις έχει στα δεξιά
την Ίο και τη Σίφνο
την Άνδρο και την Σέριφο
και τους πετά φιλιά


Τ' αλαφιασμένο αερικό
στολίζει τις Κυκλάδες
μ' αφρόνερο θαλασσινό
τις κάνει σαν κοιλάδες




Τετάρτη, 29 Οκτωβρίου 2014

ΤΟ ΠΛΟΊΟ ΠΙΑ ΣΑΛΠΆΡΙΣΕ
















Το πλοίο πια σαλπάρισε
μαζί και η χαρά μου
έφυγε και με άφησε
μόνη στα όνειρά μου


Να σεργιανώ μες τα λιμάνια
μήπως φανεί και πάλι
και να πονώ απ' την ορφάνια
η θλίψη μου μεγάλη
ποιος θα μου δώσει τη χαρά
να πει να ήρθε πάλι


Το πλοίο πια σαλπάρισε
μακρυά σε ξένα μέρη
και η ψυχή μου δάκρυσε
που γίναμε σαν ξένοι


ΤΟ ΣΠΊΤΙ ΆΔΕΙΟ ΣΚΟΤΕΙΝΌ

















Γύρισα από την ξενιτιά
να βρω στοργή αγάπη
μα ήσουν αυταπάτη
και που να βρω πάλι χαρά.


Το σπίτι άδειο σκοτεινό
τα πράγματα παρμένα
τα γράμματα καμένα
και σκόρπια από το καημό.


Έχασα κάθε επαφή
μ' όλο το περιβάλλον
που μ' άφησες για άλλον
και γω να λιώνω σαν κερί


Τρίτη, 28 Οκτωβρίου 2014

ΑΠΌΨΕ ΚΛΕΊΝΩ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΆ













Απόψε κλείνω τη καρδιά
μέσα σε μία κόλα
και την ανάβω να καεί
πες μου γιατί καρδούλα μου να ζω
αφού διέλυσαν όλα


Μια μισομπαλωμένη αγάπη
με' χει τρελάνει πια
και από αδικοχαμένο δάκρυ
άναψε πυρκαγιά


Απόψε κλείνω τη καρδιά
μέσα σε μία κόλα
και ας φτερουγίζει σαν πουλί
πες μου γιατί να ζω τα πάθη μου
αφού σκόρπισαν όλα

ΤΟ ΜΌΝΟ ΣΤΉΡΙΓΜΑ















Σου ζήτησα συνάντηση
να ανοίξουμε σελίδα
γιατί μονάχη δεν μπορώ
να ζω σε καταιγίδα

Μα συ μου το αρνήθηκες
δίχως να πεις το λόγο
άραγε δεν λυπήθηκε
που ζω μέσα στο πόνο

Είσαι το μόνο στήριγμα για μένα στη ζωή
είσαι η πλάση ολόκληρη ο ουρανός κι γη
είσαι το φεγγαρόφωτο που λάμπει στην καρδιά μου
άσε με να σε αγαπώ παντοτινά χαρά μου


Σου ζήτησα για μια στιγμή
έστω να σου εξηγήσω
γιατί πάω να τρελαθώ
μονάχη πως θα ζήσω

Μα συ με ειρωνεύτηκες
δίχως να πεις τι φταίει
κι έμπηξες την καρδούλα μου
με δίκοπο μαχαίρι


Δευτέρα, 27 Οκτωβρίου 2014

ΣΕ ΑΓΑΠΏ ΜΑ ΈΦΥΓΑ













Σε αγαπώ μα έφυγα
να μην πληγώσω σένα
δεν ήθελα ν' αδικηθείς
ούτε να έχεις έννοια

Μαζί μου δεν θα έβλεπες
ποτέ μια άσπρη μέρα
το δάκρυ θα' ταν φίλο σου
αντί για καλημέρα

Εγώ ποτέ δεν γνώρισα
αληθινή αγάπη
μονάχα πίκρες καημούς
σαν του χριστού τα πάθη

Γι' αυτό λοιπόν να μη νιαστείς
δάκρυ να μην σου στάξει
κι αν σε ρωτήσουν το γιατί
πες δεν ήταν εντάξει

Παρασκευή, 24 Οκτωβρίου 2014

ΠΕΙΡΑΤΙΚΌ ΤΟ ΈΦΤΙΑΞΑ












Πειρατικό το έφτιαξα
το πλοίο μου για σένα
να σχίζουμε τα πέλαγα
σε μέρη μαγεμένα


Ο τιμονιέρης θα' μαι εγώ
εσύ γλυκό ναυτάκι
θα' μαστε μόνο εμείς οι δυο
γλυκό μου κοριτσάκι

Και όταν θα πιάνουμε γιαλό
σ' απάτητα λαγόνια
τότε θα λάμπουμε και οι δυο
σαν γιορτινά λαμπιόνια


Έντυσα τη καμπίνα μας
χρυσά μαργαριτάρια
για χάρη σου αγάπη μου
και απαλά τα βράδια






ΠΑΡΈΑ ΜΕ ΤΟΝ ΣΤΥΛΌ

















Ουφ τι μέρα και η χθεσινή
από την λύπη στη χαρά
με ένα μήνυμα χλωμό σε φιλώ
τι ψυχρολουσία στη καρδιά
λες και κυλούσαν κρύα νερά
πληγώθηκα ναι πληγώθηκα
και πως να γιατρευτώ
πάλι παρέα με το στυλό
και μια κόλα κιτρινισμένη
πόσο άσχημη ήτανε
χαιρόταν που θα έγραφα
τον πόνο μου.
Έγραψα ότι είχα μέσα στη ψυχή
άδειασα το στύλο
όμως δεν είναι πρώτη φορά
ναι και τις κρατάω σε ένα τσαντάκι
σαν το μικρο παιδάκι.
Πόσες χαρές και πόσες λύπες
έχουνε γράψει
όλα αυτά τα χρόνια
πόσες πληγές απ' τη ψυχή μου
έχουν ράψει με περιττή συμπόνια.
Δεν τις μετρούσα αφού ξέρω
οι λύπες είναι πιο πολλές
πιο δυνατές απ' τις χαρές.



Πέμπτη, 23 Οκτωβρίου 2014

ΚΆΤΙ ΤΟ ΙΔΙΑΊΤΕΡΟ

















        Κάτι το ιδιαίτερο
με μάγεψε σε σένα
κάτι πολύ σημαντικό
σαν του ανέμου ρεύμα


Και δεν μπορώ ν' αντισταθώ
σαν το ποτάμι το νερό
με έχεις πια κυκλώσει
και ας θέλω να σωθώ
και όμως αδυνατώ


Κάτι το ιδιαίτερο
πώς να στο περιγράψω
κάτι πολύ σημαντικό
που με κρατά με λάσο

ΝΑ' ΞΕΡΕΣ













Όταν καταπιέζεσαι απ' τους άλλους, άνοιξε τα φτερά σου.Β.Β.
ΝΑ' ΞΕΡΕΣ
Να' ξερες πόση ελευθερία
θα σου σου' δινα αν μπορούσα
γιατί για μένα η αγάπη
είναι λατρεία κι όχι συμβιβασμός
γιατί η αγάπη είναι αξιοπρέπεια
και όχι ιδιοκτησία κανενός
γιατί η εμπιστοσύνη κερδίζεται
με την ελευθερία του λόγου
και του ατόμου
και όχι με τη δυστυχία
και το μαρασμό.
Είναι σκληρό κάποιος να μη μπορεί
να αναπνεύσει να μη μπορεί να ορίσει
τον εαυτό του
να μη μπορεί να κάνει πράγματα
που τον ευχαριστούν
ε αυτή δεν είναι αγάπη
δεν είναι ερωτάς
είναι του χριστού τα πάθη.
Είναι ζήλια άλλα όχι ζήλια
από αγάπη αλλά από
αρρώστια από κόμπλεξ
είναι μειονεκτισμός
ναι μια δική μου λέξη
πονάω πολλές φόρες ναι πονάω
όχι γιατί δεν σ' έχω κοντά μου
αλλά γιατί ανεχόμαστε ναι
ανεχόμαστε πράγματα που μας
κάνουν δυστυχισμένους
και όλα αυτά προς χάρη
της αξιοπρέπειας
να μη πει ο κόσμος και
πνίγουμε όλα τα βάσανά μας
στη ψυχή.
Μα πόσα η έρημη ν' αντέξει
κι αυτή
πόσες φορές να δεχτεί τη πίκρα
πόσες φορές να επουλώσει
τις πληγές
πόσες φορές να παίξει
θέατρο ναι θέατρο
στο ρυθμό του παραλόγου
ίσως είναι κανόνας στη ζωή
ο ένας να επιτίθεται κι άλλος
να υποχωρεί
και πάντα να' χει ένα
γλυκό λόγο για το διπλανό του
και ας τον βλέπει εκείνος
σαν θύμα
το θύμα το δικό του.
Να' ξερες πόσο θα' θελα να γύριζα
το χρόνο πίσω για να' βλεπες
την άλλη όψη της ζωής
ναι της ζωής που δεν στέκεται
σε τέτοιες λεπτομέρειες
αλλά μόνο στις καλές στιγμές
δεν θέλω να μου πεις τίποτα
χαρά μου όμως δεν θέλω να πονάς
γιατί αλήθεια πονάω και εγώ
πίστευα πως όλοι είναι σαν και μένα
πως σέβονται το διπλανό τους
πως δεν είναι αντικείμενο για χρήση μόνο
αλλά με βαριά καρδιά διαπιστώνω
το αντίθετο.



Τετάρτη, 22 Οκτωβρίου 2014

ΈΧΩ ΤΟ ΜΈΤΩΠΟ ΨΗΛΆ













Ποιος είναι άνδρας με μαγκιά
να' ρθει να με κοιτάξει
και να μου πει με λεβεντιά
πως του' χω κάνει γω ζημιά
πολύ βαθιά μες την καρδιά
τότε ας με δικάσει

Κι όχι να λέει ψέματα
πόνο να με κερνά
με ρουφιανιές και βλέμματα
κρυφά και στα κλεφτά


Έχω το μέτωπο ψηλά
κι όλους τους αγαπώ
γι' αυτό τα πως και τα αλλά
με πάθος τα μισώ


Ποιος είναι άνδρας με μαγκιά
ατόφιο παλικάρι
να' ρθει σε μένα μια βραδιά
και να μου πει με λεβεντιά
πως του' κανα εγώ λαδιά
η ζήτησα μια χάρη




ΣΤΑ ΌΡΗ












Στα όρη στα ψηλά βουνά
και στα βαθιά λαγκάδια
με σκόρπισε ένα πρωινό
και' μεινα χωρίς χάδια
μονάχη μου τα βράδια


Τους λύκους θα' χω συντροφιά
τ' αστέρια να μιλάω
δεν θέλω άλλη συμφορά
καλύτερα στην ερημιά
δεν τη ξαναπατάω


Στα όρη κει θα κάθομαι
μονάχη να ουρλιάζω
να με ακούσουν οι κορφές
πως μ' άφησες στον άσσο
ίσως έτσι ξεσπάσω


Τρίτη, 21 Οκτωβρίου 2014

Σ' ΈΣΤΕΙΛΕ Ο ΑΥΓΕΡΙΝΌΣ















Σαν πούλια του αστερισμού
ήρθες εσύ κοντά μου
θεά γλυκιά του φεγγαριού
μάγεψες τη καρδιά μου

Έδωσες νόημα ζωή
έφερες τη χαρά μου
τώρα θεά του φεγγαριού
σε θέλω πια κοντά μου

Σαν αεράκι απαλό
μπήκες μες τη ζωή μου
σ' στειλε ο αυγερινός
να γιάνεις τη ψυχή μου

Πως να μη νιώσω θαλπωρή
το θρόισμα καρδιά μου
αφού η δική σου η πνοή
έγινε πια δικιά μου





ΜΗΝ ΖΗΛΕΎΕΙΣ ΤΗΝ ΑΓΆΠΗ ΜΟΥ ΜΩΡΆΚΙ















Μην ζηλεύεις την αγάπη μου μωράκι
να σου τάξω πίστη δεν μπορώ
εγώ ταξιδεύω σαν το αεράκι
και ποτέ ποτέ δεν αγαπώ


Είμαι σκάφος που γυρνάει εδώ και εκεί
πολυτάξιδο και πολυγνωρισμένο
το όνομα μου είναι ορθάνοιχτη ζωή
και στην πλώρη γράφει μόνιμα δεν μένω


Μην ζηλεύεις την καρδούλα μου μωράκι
είναι μόνο να γλυκοχτυπά
εγώ ταξιδεύω σαν το αεράκι
          και ποτέ δεν μένω σε στεριά


ΠΉΡΕΣ ΤΟΝ ΔΡΌΜΟ ΣΟΥ ΓΙ' ΑΛΛΟΎ













Ότι και αν πεις θα σ' αγαπώ
ότι και αν μου κάνεις
θα ζω μόνο με ένα σκοπό
πως μόνο έτσι θα λυτρωθώ
όταν θα με πεθάνεις


Πήρες τον δρόμο σου γι' αλλού
χωρίς να με ρωτήσεις
και μ' άφησες μονάχη μου
χωρίς να έχεις τύψεις
όμως εγώ θα σ' αγαπώ
έστω κι αν με εκθλίψεις


Ότι και αν πεις θα σ' αγαπώ
θα σε' χω στην ψυχή μου
και ας με κερνάς με καημό
μα όμως εγώ θα λυτρωθώ
αν σβήσει η πνοή μου