Παρασκευή, 17 Οκτωβρίου 2014

ΟΙ ΔΡΌΜΟΙ ΜΑΣ ΠΑΡΆΛΛΗΛΟΙ, ΓΙΑ ΝΤΟΥΈΤΟ














Θέλω να πω το πόνο μου
να γιάνει η ψυχή μου
μια τέτοια μέρα σαν αυτή
έχασα τη καλή μου

Θέλω να πω το πόνο μου
το μαύρο ριζικό μου
μια τέτοια μέρα σαν αυτή
έχασα το καλό μου


Οι δρόμοι μας παράλληλοι
γινήκανε πια τώρα
σαν αστραπή ψυχρή βροχή
σαν έρημη πια χώρα


Κοιτώ τα πλοία φεύγουνε
μα πουθενά εκείνη
τα δάκρυά μου τρέχουνε
με καίνε σαν καμίνι

Κοιτώ τα πλοία φεύγουνε
μα πουθενά εκείνος
τα δάκρυα μου τρέχουνε

σαν το πουλιών το σμήνος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου