Σάββατο, 28 Νοεμβρίου 2015

ΖΩΓΡΑΦΗΣΑ ΤΟΝ ΕΡΩΤΑ


ΚΙ ΑΝ


ΘΕΛΩ


Ο ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ


ΟΤΑΝ


ΕΙΣΑΙ ΠΗΓΗ ΤΗΣ ΕΜΠΝΕΥΣΗΣ


ΧΑΡΑ ΜΟΥ ΑΤΕΛΕΙΩΤΗ


ΤΟ ΓΛΥΚΟΧΑΡΑΜΑ


ΆΓΓΕΛΟ ΣΟΥ ΚΑΤΕΒΑΣΑ


ΦΟΡΕΣΕ ΤΑ ΚΑΛΑ ΣΟΥ


ΚΑΠΟΤΕ ΜΕ ΝΟΙΑΖΟΣΟΥΝΑ


Η ΓΕΛΑΣΤΗ ΑΣΤΡΟΦΕΓΓΙΑ


Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2015

Οι στίχοι τα ποιήματα και τα τραγούδια
είναι κατοχυρωμένα και ανήκουν μονάχα
στο δημιουργό τα πνευματικά δικαιώματα..
Ο δημιουργός είναι μέλος της Ένωσης
Ελλήνων λογοτεχνών και μέλος της ΑΕΠΙ..





ΜΙΑ ΦΛΟΥΔΑ ΝΕΦΟΥΣ
















Μια φλούδα νέφους καλύπτει
απόψε τη καρδιά μου
δάκρυ χειμάρρων γίνανε
όλα τα όνειρά μου

Σβόλιασε η ψυχούλα μου
μ' όλα τα τετριμμένα
αφού δεν ήμουν τίποτα
τίποτα γω για σένα


Ήσουνα αλυσίδα λογικής
μα στη πορεία άλλαξες
και ότι ωραίο χάλασες
για χάρη για χάρη της χλιδής
πως μπόρεσες και πήγες
αχ κόντρα κόντρα της λογικής


Κουπιά απαισιοδοξίας
ξεβράζει το μυαλό μου
και σαν αστραπής το χρώμα
καίει το πρόσωπο μου

Δούρειος το φέρσιμό σου
πίκρα και ανηφόρα
κοχλάζει τη ψυχούλα μου
όπως του ήλιου φόρα



ΜΙΑ ΖΩΗ ΜΕ ΚΡΙΝΟΥΝ


















Μία ζωή με κρίνουν
πως είμαι ένας αλήτης
μα κανείς δεν ρώτησε
αν αν ήμουνα από σπίτι


Για μια γυναίκα τα' χασα
πίστευα μ' αγαπούσε
μα άλλον είχε στη καρδιά
και με εξαπατούσε

Άνθρωπος είμαι και εγώ
άνθρωπος με καρδιά
όμως κανείς δεν ρώτησε
τίποτα απ' τα παλιά




ΜΕΤΑΝΙΩΣΕΣ ΜΑ ΕΙΝΑΙ ΑΡΓΑ











Μετάνιωσες μα είναι αργά
να αλλάξεις όλα τα παλιά
κρύωσε πια η ψυχή μου
τέλειωσε η αντοχή μου

Όταν σου έδινα χαρά εσύ μου έδινες μίσος
με ένα όχι κι ένα αλλά και με πολλά τα ίσως
όταν σου έδινα χαρά εσύ μου' δινες πόνο
τα' βλεπες όλα ύποπτα για το εγώ σου μόνο

Μετάνιωσες μα είναι αργά
αφού υπάρχει η συννεφιά
ακόμη μες την καρδιά μου

μου σκότωσες τα όνειρά μου

ΝΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΝΑΣΕ ΠΑΡΩ













Να μπορούσα να σε πάρω αγκαλιά
και να φύγουμε για πάντα μακρυά
κει στην Αίγυπτο σε μαγεμένα μέρη
που του έρωτα φωτίζει το αστέρι


Δεν θέλω να καρδιοχτυπάς ζωή μου
θέλω μονάχα να γελάς ψυχή μου
ούτε να έχεις πόνο στη καρδιά
κι όλα για σένα να' ναι μαγικά


Να μπορούσα να σου δώσω το φως μου
για να βλέπεις τα ωραία του κόσμου
κι όπως ζει το κάθε πλάσμα μες τη φύση
που δε νοιάζεται για καημό και δύση






ΜΙΑ ΠΑΡΑΛΙΑ ΕΦΘΑΝΕ









Μια παραλία έφθανε
μες το βαθύ σκοτάδι
Βαθιά στην αγκαλίτσα σου
να ζω το κάθε χάδι


Ν' ακούγεται το θρόισμα στη σιγαλιά
κι εσύ να με φιλάς να πίνουμε την αύρα
και τα καυτά φιλιά οι δυο μας αγκαλιά


Σαν λάμψη η ανατολή
αχτίνες να μας ρίχνει
να με κρατάς τόσο σφιχτά
που να μη νιώθω λύπη

ΜΙΑ ΦΛΕΒΑ ΡΕΕΙ ΣΥΝΕΧΩΣ












Σαν αστραπή μου φώτισες
τα βάθη της ψυχής μου
έλαμψε πια παντοτινά
όλη η ύπαρξη μου

Σαν τη βροντή εκτύπησε
χαρμόσυνα η καρδιά μου
έδιωξες κάθε παγωνιά
της κρύας μοναξιάς μου


Μια φλέβα ρέει συνεχώς
για σένα και για μένα
ένα γινήκαμε οι δυο
με τ' έρωτα το αίμα


Άλλαξαν όλα στη στιγμή
μπρος στα δικά σου χάδια
νιώθω την αύρα ζωντανή
να έρχεται τα βράδια

Χάραξα νέα πια ζωή
νέα πολύ μεγάλη
νιώθω την αύρα ζωντανή
να καίει σαν μαγκάλι



ΜΙΑ ΒΟΗΘΕΙΑ ΣΟΥ ΖΗΤΩ













Μία βοήθεια σου ζητώ
να με παρηγορήσεις
ξέρεις το πόσο σ' αγαπώ
γιατί με βασανίζεις


Να σου χτυπά το κινητό
εσύ να μη το πιάνεις
θέλεις να με τρελάνεις
να στέλνω μήνυμα καυτό
πίσω να το γυρίζεις
και δίπλα να με βρίζεις


Πες ότι με βαρέθηκες
ότι δεν πάει άλλο
μ' άλλη αγάπη πλέχτηκες
να μη σ' αναζητάω



ΜΙΑ ΑΓΑΠΟΥΛΑ ΓΝΩΡΙΣΑ














Μια αγαπούλα γνώρισα
απ' την ωραία Μάνη
και μου' χει πάρει το μυαλό
με έχει ξετρελάνει

Την μια μου λε πως μ' αγαπά
την άλλη δεν με θέλει
μα έχω φλόγα στη καρδιά
ας ήξερα τι θέλει

Όλα για την αγάπη της
εγώ θα τα αφήσω
για το γλυκό μεράκι της
μαζί της πια να ζήσω


Μια αγαπούλα με' κανε
στους δρόμους να γυρνάω
μία γλυκιά Μανιάτισσα

και να παραμιλάω

ΝΙΦΑΔΕΣ ΠΕΦΤΟΥΝΕ












Νιφάδες πέφτουνε παντού
κάτασπρες και ψυχρές
κι εσύ αγάπη μου είσ' αλλού
και ζεις νέες στιγμές


Είναι βαριά η παγωνιά
μου δέρνει τη χαρά
και που να' βρω τη ξαστεριά
ετούτη τη βραδιά


Κάνε μια παραχώρηση
γύρνα πάλι σε μένα
η νύχτα είναι αφόρητη
τώρα χωρίς εσένα


ΜΠΡΑΒΟ ΚΥΡΙΑ
















Μπράβο κυρία τώρα που' κανες το κέφι σου
κλείνεις μια ιστορία χωρίς καμιά απορία
πες μου πως ξεμέθυσες μετά από να γλέντι σου


Δεν έχω το κουράγιο πια
άλλο να υπομένω
μου τρεμοσβήνει η καρδιά
μ' έγιναν άσπρα τα μαλλιά
να με' χεις ένα ξένο


Μπράβο κυρία γέλα γέλα με τη ψυχή σου
είναι ωραίο θέαμα σαν γλυκό ξημέρωμα
απλά με απάθεια να κάνεις τη ζωή σου.

Μπράβο κυρία μου λες ότι έχεις άγνοια
ήταν απροσεξία μπορεί και αδυναμία
πες ότι στο μεθύσι σου ήταν και παράνοια


ΜΠΡΟΣ ΣΤΟ ΚΑΤΩΦΛΙ ΣΟΥ ΡΙΓΩ
















Μπρος στο κατώφλι σου ριγώ
πονώ και σιγοσβήνω
άνοιξε λίγο να σε δω
άνοιξε σε παρακαλώ
δεν ξέρω τι θα γίνω


Θα με' βρουνε το πρωινό
γερμένο στο κατώφλι
άψυχο πια και μοναχό
σαν ξεραμένο τσόφλι


Οι χρυσαλλίδες στάζουνε
επάνω στο κορμί μου
στάζουνε και με σφάζουνε
άνοιξε μου καλή μου
θα χάσω τη ζωή μου




ΝΑ ΒΑΛΟΥΜΕ ΣΤΕΦΑΝΙ















Ποιος θα μου δώσει δύναμη
τα άστρα να μαγέψω
να έρθω νύχτα ως εκεί
για πάντα να σε κλέψω


Να' ρθει η ώρα η ύστατη
να βάλουμε στεφάνι
γιατί πονάω λιγοψυχώ
για την δική σου αγκάλη
και χύνω μαύρο δάκρυ


Ποιος θα μου δώσει δύναμη
λαγκάδια να στερέψω
δρόμους ν' ανοίξω φωτεινούς

να έρθω να σε κλέψω

ΝΑ' ΞΕΡΕΣ













Να' ξερες πως σε σκέφτομαι πόσο σε νοσταλγώ
θα' θελα να' μουν σύννεφο να έρθω να σε βρω
μόνη μου δεν κοιμάμαι πια μόνη μου δεν μπορώ
ζητώ αγέρι ήρεμο για να' ρθω να σου πω


Πως σ' αγαπώ κι αδυνατώ
να είμαι μακριά σου
δείξε μου δρόμο να διαβώ
πάλι να' ρθω κοντά σου


Να' ξερες πως σε σκέφτομαι πόσο σε αγαπώ
μου' χει στέγνωσε το δάκρυ μου από το καημό
μόνη μου δεν κοιμάμαι πια μόνη μου δεν μπορώ

ζητώ αγέρι ήρεμο για να' ρθω να σου πω

ΝΑ' ΞΕΡΕΣ

 














Να' ξερες πως σε θέλω
λιώνω και υποφέρω
κάθε φορά που σε κοιτώ
καίγομαι από το πυρετό


Κάνε μια κίνηση κι εσύ
ρίξε μου μια ματιά ζεστή
στα ύψη να πετάξω
στην αγκαλιά σου τη θερμή
να γύρω να κουρνιάσω


Να' ξερες πως σε θέλω
τι έπαθα δεν ξέρω
κάθε φορά που σε ζητώ
θλίψη με πιάνει και πονώ




ΝΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑ










Αχ να μπορούσα εκεί να ρθω
μια νύχτα να σε κλέψω
και όλους τους πόνους σου εγώ
γλυκά να στους γιατρέψω

Γιατί όταν πονάς εσύ
πονάει κι ψυχή μου
και ψάχνει να' βρει θαλπωρή
για χάρη σου καλή μου

Και τριγυρνά εδώ και κει
με τη δική σου σκέψη
ότι σου τρώει τη ψυχή
να σου το αφαιρέσει

Αχ να μπορούσα εκεί να' ρθω
την ώρα που στενάζεις
να σε' φερνα για πάντα εδώ
όλα να τα ξεχάσεις




ΜΟΥ ΕΙΧΕΣ ΠΕΙ ΘΑ Σ' ΑΓΑΠΩ












Πάρε ένα τηλέφωνο
μέρες το περιμένω
κατάντησα φερέφωνο
μόνη ν' αργοπεθαίνω


Μου είχες πει θα σ' αγαπώ
για πάντα στη ζωή μου
μα τώρα με' χεις μοναχή
να περιμένω για να ρθει
αχ η καταστροφή μου

Μου είχες πει θα σε πονώ
ποτέ δεν θα σ' αφήσω
μα τώρα αδιαφορείς
με απονιά οπλοφορείς
μέχρι εγώ να σβήσω


Πάρε ένα τηλέφωνο
έστω για δύο λόγια
κατάντησα φερέφωνο

από την στενοχώρια

ΜΟΥ ΛΥΠΗ Η ΑΝΑΣΑ ΣΟΥ
















Μου λείπει η ανάσα σου
τα γαλανά σου μάτια
τα τρυφερά τα χάδια σου
που σκόρπαγαν την αύρα


Σε' χασα και σε νοσταλγώ
σε κείνο το σοκάκι
που ανταμώναμε μαζί
έξω στο εκκλησάκι

Θυμάμαι και το όνομα
φτωχός ΑΙ Νικόλας
μας σκέπαζε σαν όραμα
στα άσχημα της μπόρας

Τώρα το βλέπω έρημο
περνώντας από εκεί
ας ήταν να γινότανε
να έρθεις ξανά εκεί



ΜΟΥ' ΛΕΓΕΣ ΟΤΙ Μ' ΑΓΑΠΑΣ















Μου' λεγες ότι μ' αγαπάς
μου' λεγες υποφέρεις
μου' λεγες ότι με πονάς
κοντά σου πως με θέλεις.


Και να που μόνος διάλεξες
το λάθος μονοπάτι
και τώρα διασάλευσες
την πιο γλυκιά αγάπη

και να που μόνος διάλεξες
να πέσεις στη φωτιά
έπαιξες όμως κι έχασες
την πιο ζεστή αγκαλιά


Μου' λεγες ότι θα μ' αγαπάς
μου' λεγες ζεις για μένα
μου' λεγες μόνος που θα πας
θαν όλα ξοφλημένα


ΜΙΑ ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ
















Σε θέλω και ας μην είσαι δικιά μου
το ξέρω μα δεν μπορώ ν' αντισταθώ
ούτε στα όνειρά μου
σε θέλω ας κατακρίνει ο κόσμος
το ξέρω όμως δεν τ' αντέχω άλλο πια
να με σκορπά ο πόνος


Το ξέρεις ότι μπορούμε
εμείς οι δυο μαζί
να ανοίξουμε στην πλάση
μια νέα εποχή
το ξέρεις ότι μπορούμε
τα θαύματα του κόσμου
που σήμερα είναι εφτά
με την αγάπη μας και μόνο
να γίνουνε εννιά


Σε θέλω και ας σ' έχει τώρα άλλος
το ξέρω μα δεν αντέχω στον καημό
είναι βαρύς μεγάλος
σε θέλω και ας που' ναι ότι θε' ναι
το ξέρω μα δυο καρδιές υποφέρουν

και μέρα νύχτα κλαίνε