Πέμπτη, 29 Ιανουαρίου 2015

ΕΡΩΤΆ ΜΟΥ












Έρωτα μου έρωτα μου
τα χειλάκια σου είναι
πιο γλυκά κι απ' το κρασί
μείνε κοντά μου μείνε
να σε φιλώ κάθε στιγμή


Είσαι γλυκός περίπατος
στο διάβα της ζωής μου
θα σε' χω άγιο φυλαχτό
εσύ θα' σαι πνοή μου


Έρωτα μου έρωτα μου
οι αγκαλιές σου είναι
πιο γλυκές κι απ' το μέλι
μείνε κοντά μου μείνε
το είναι μου σε θέλει


ΈΧΕ ΨΥΧΉ ΈΧΕ ΚΑΡΔΙΆ













Η πλούσια κληρονομιά
δεν είναι στα παλάτια
είναι βαθιά μες τη καρδιά
που ξεδιπλώνει χάδια


Έχε ψυχή έχε καρδιά
αγαπά όλο το κόσμο
και μη στοχεύεις στα λεφτά
σκόρπατα σαν το πόνο
Γιατί μια μέρα άνθρωπε
σαν το κερί θα σβήσεις
και θα σε λεν απάνθρωπε
χρήμα σαν τους αφήσεις


Η πλούσια κληρονομιά
δεν είναι τα μπριλάντια
είναι βαθιά μες τη καρδιά

που μόνο δίνει πάντα

ΈΣΤΕΙΛΕΣ ΚΑΙ ΚΑΤΆΣΚΟΠΟ
















Έστειλες και κατάσκοπο
να με παραμονεύει
μάθε αγάπη μου γλυκιά
πως τα δικά μου τα φιλιά
όλη η γη ζηλεύει

Και γίνονται ανάρπαστα
κάθε στιγμή και ώρα
γι' αυτό κόψε τα πονηρά
προτού ξεσπάσει μπόρα


Φουρτούνα είναι ο έρωτας
π' αλλάζει κατευθύνσεις
για αυτό κι εγώ μωράκι μου
αλλάζω διευθύνσεις


Έκρυψες πάλι το κοριό
στα πράσα να με πιάσεις
μάθε αγάπη μου γλυκιά
πως η δική μου η καρδιά
έχει πολλές εξάψεις

Και γίνονται ανάρπαστες
ώσπου να πω το τρία
γι' αυτό κόψε τα πονηρά
την έμαθα τη Τροία






ΈΣΤΩ ΓΙΑ ΛΊΓΟ
















Με μάγεψες με πλάνεψες
μόνο με μια ματιά σου
και τι δεν θα' δινα να μπω
μέσα στην αγκαλιά σου


Έστω για λίγο να γευτώ
τα χάδια τα φιλιά σου
να ζήσω ώρες μαγικές
από τον έρωτά σου


Με μάγεψε με πλάνεψε
το τρυφερό κορμί σου
και τι δεν θα' δινα να μπω

για λίγο στη ζωή σου

ΈΧΩ ΚΆΘΕ ΔΙΚΑΊΩΜΑ











Έχω κάθε δικαίωμα
τα χνάρια σου να παίρνω
κι όποτε ονειρεύομαι
κοντά μου να σε φέρνω


Σε αγαπώ είναι γνωστό
το λέω το φωνάζω
σε αγαπώ και ας πονώ
έχω κάθε δικαίωμα
μένα να θυσιάζω
ακροβατώ και ας φορώ
την πίκρα γι' αγάπη
θα' σαι για μένα θησαυρός
όσα κι αν είν' τα πάθη


Κακία δεν σου κράτησα
ούτε θα σου κρατήσω
ώσπου να αφήσω ζωή
για σένα θα ελπίζω



ΕΣΎ 2


















Εσύ που νιώθεις τη ψυχή
πότε γελά και κλαίει
για τη δική σου τη μορφή
τη έχεις στην αναμονή
μέρες να υποφέρει


Γιατί να βάζεις τα ταμπού
πάνω από τη ψυχή μου
που θα με φθάσεις πες μου που
να βρίζω τη ζωή μου

Γιατί να βάζεις κάθε τι
που θα' λεγε ο κόσμος
ας ασχολείται πως και τι
αυτός είναι ο νόμος


Εσύ που νιώθεις τους παλμούς
μη προκαλείς να χαθώ
στους άπειρους τους στεναγμούς
και στους μεγάλους καημούς

πες μου γλυκά σ' αγαπώ

ΈΡΩΤΟΨΥΧΟΥΛΊΝΗ ΜΟΥ
















Πόσα τραγούδια θέλω ακόμη να σου γράψω
μα όμως δεν σε ξέρω και θέλω να σου ψάξω
την άχραντη σου τη ψυχή του νου τα μονοπάτια
τον κάθε πόντο απ' το κορμί με τ' έρωτα τα χάδια

Έρωτοψυχουλίνη μου πάθος μες τη καρδιά μου
εσύ είσαι η ειρήνη μου μέσα στ' όνειρά μου
έρωτοψυχουλίνη μου καμάρι και χαρά μου
ας ήτανε για μια στιγμή να σε' κανα δικιά μου

Πόσα τραγούδια θέλω ακόμη να σου στείλω
όμως υποφέρω το πόνο έκανα φίλο
πόσα ρεφρέν να γράψω με μια σου φωτογραφία
και όμως δεν θα πάψω είσαι η αδυναμία




ΕΣΎ Π' ΑΓΆΠΗ ΜΟΥ ΖΗΤΆΣ
















Εσύ π' αγάπη μου ζητάς
και με γλυκοκοιτάζεις
να' ξερες πόσο σε θέλω
σαν το φεγγάρι της αυγής
σβήνω και υποφέρω


Εσύ που με πολιορκείς
μέσα στα όνειρά μου
κανε πια ένα βήμα
σαν το μπουμπούκι της αυλής
άνθησε είναι κρίμα



Εσύ π' αγάπη μου ζητάς
τις νύχτες που κοιμάμαι
να' ξερες πόσο σε θέλω
γίνε το δώρο της στοργής

να πάψω ν' υποφέρω

ΈΦΥΓΕΣ ΜΈΡΑ ΚΥΡΙΑΚΉ

















Τα ψυχικά αποθέματα
σου τα' δωσα πια όλα
κι αντί για αντάλλαγμα εσύ
μου έφερες την μπόρα

Έφυγες μέρα Κυριακή
και γκρέμισες μία ζωή
για ένα σου εγώ
μα πληγωμένη κι η ψυχή
σου λέει σ' αγαπώ

Τα ψυχικά αποθέματα
στα έδωσα με πάθος
και αντί για πληρωμή εσύ

με έσπρωξες στο βάθος

ΈΦΥΓΕΣ ΧΩΡΊΣ Ν' ΑΛΛΆΞΕΙΣ ΓΝΏΜΗ















Έφυγες χωρίς ν' αλλάξεις γνώμη
έφυγες τη δύσκολη στιγμή
κι άφησες να γέρνει στο μπαλκόνι
μόνη η πληγωμένη μου ψυχή


Τώρα ξεψυχά κι όλο ρωτάει
που' ναι τα φτερά μου τα λευκά
τα ροδόκρινα που μου γελούσαν
και του άρωμά η ευωδιά

Τώρα ξεψυχά κι όλο ρωτάει
γιατί γίναν κίτρινα ξερά
μέχρι η πούλια κρυφό κοιτάει
παύοντας κι αυτή να' χει χαρά


Έφυγες προτού ν' αλλάξεις γνώμη
έφυγες τη δύσκολη στιγμή
τι και αν σου ζήτησα συγνώμη
εσύ έψαχνες την αφορμή


ΈΧΑΣΑ ΚΆΘΕ ΕΠΑΦΉ












Έχασα κάθε επαφή
εδώ κι ένα μήνα
αναζητώ λίγη στοργή
σαν ξεφτισμένο νήμα
γιατί είσαι σκληρή


Το έρημο το κινητό
το έχω πια χαλάσει
να σε καλό κάθε λεπτό
και ν' απαντά είναι κλειστό
που να' σαι τα' χω χάσει
      αχ θεέ μου θα τρελαθώ


Έχασα κάθε επαφή
είχες πει θα πάρω
μου έχει φύγει η ψυχή
αναζητώ το χάρο
σε κάθε μου στιγμή



ΈΧΩ ΜΕΓΆΛΗ ΛΎΠΗ

















Απόψε είμαι μοναχή
έχω μεγάλη λύπη
ενώ του φέρθηκα σωστή
αυτός μ' εγκαταλείπει


Τίποτα δεν σεβάστηκε
στο δικό μου δράμα
ποτέ δεν συμβιβάστηκε
δεν ξέρει από κλάμα


Απόψε σβήνει μια ψυχή
όπως τον αναπτήρα
τέλειωσε πια η θαλπωρή
γιατί κακούργα μοίρα


ΈΠΕΣΕ Ο ΛΌΓΟΣ ΣΟΥ ΚΑΡΠΌΣ
















Έπεσε ο λόγος σου καρπός
βαθιά μες τη καρδιά μου
σκοτείνιασε και ο ουρανός
σβήσαν τα όνειρά μου


Ότι με αφήνεις ξαφνικά
βαρέθηκες μαζί μου
πως σου' γινα αυταρχικιά
σε' πληξε η ζωή μου


Κάποτε ήμουνα ανθός
ήμουνα η πνοή σου
τώρα τα ψάχνεις τι και πως
βρήκες αλλού τη γη σου


ΈΧΩ ΤΟ ΜΈΤΩΠΟ ΨΗΛΆ













Ποιος είναι άνδρας με μαγκιά
να' ρθει να με κοιτάξει
και να μου πει με λεβεντιά
πως του' χω κάνει εγώ ζημιά
πολύ βαθιά μες την καρδιά
τότε ας με δικάσει

Κι όχι να λέει ψέματα
πόνο να με κερνά
με ρουφιανιές και βλέμματα
κρυφά και στα κλεφτά

Έχω το μέτωπο ψηλά
κι όλους τους αγαπώ
γι' αυτό τα πως και τα αλλά
με πάθος τα μισώ

Ποιος είναι άνδρας με μαγκιά
ατόφιο παλικάρι
να' ρθει σε μένα μια βραδιά
και να μου πει με λεβεντιά
πως του' κανα εγώ λαδιά
η ζήτησα μια χάρη




ΈΦΥΓΕ ΑΥΤΉ Π' ΑΓΆΠΗΣΑ















Πάλι χτυπά λυπητερά
χτυπάει η καμπάνα
τον έρωτα και τη χαρά
έχασα πάλι μάνα


Έφυγε αυτή π' αγάπησα
χωρίς ν' υπάρχει λόγος
έφυγε ξάφνου βιαστική
έμεινα πάλι μόνος

Ένα τσιγάρο πέταξε
μια καύτρα αναμμένη
Μάνα μου με παράτησε
με καίει με πεθαίνει

Ένα τσιγάρο πέταξε
να καίει τη ψυχή μου
ας μου' δινε μια μαχαιριά
να' κοβε τη πνοή μου





ΈΦΥΓΕΣ ΚΑΙ ΑΝΑΖΗΤΏ
















Έφυγες και αναζητώ
το άρωμα τη γεύση
μόνη να ζήσω δεν μπορώ
γύρνα με τρώει σκέψη


Αχ πόσο θα είχε φέξει
αν είχες μείνει εδώ
μέσα η ψυχή πονάει
γύρνα θα τρελαθώ


Έφυγες και αναπολώ
τα χάδια τα φιλιά σου
δεν βρίσκω τόπο να σταθώ
λείπει η αγκαλιά σου


ΈΧΑΣΑ ΤΗΝ ΙΣΟΡΡΟΠΊΑ

















Έχασα την ισορροπία
της ψυχικής γαληνής
θεέ πια είναι η αμαρτία
κι έτσι με κατακρίνεις


Αφού της φέρθηκα θνητός
άνοιξα τη ψυχή μου
και πήρε όλο το καρπό
μέχρι και από το μυστικό
τώρα γελά μαζί μου


Έχασα πια κάθε λογική
της πιο μικρής μου μνήμης
Θεέ εσύ που είσαι κριτής

τόσο απλά με κρίνεις

ΈΠΑΨΑ ΝΑ Σ' ΑΝΑΖΗΤΏ
















Έπαψα να σ' αναζητώ
έπαψα ν' υποφέρω
μες το δικό μου σπιτικό
καθόλου δεν σε θέλω

Έψαχνα μέρες να σε βρω
έκλαψα σου το λέω
μα το δικό σου μυστικό
το έμαθα πια ξέρω


Πάντα είχες διπλή ζωή
το είχες μυστικό
κι ήθελες με απαίτηση
να σ' αγαπώ εγώ




ΕΣΎ ΠΟΥ ΚΟΙΤΆΣ Μ' ΑΠΟΡΊΑ
















Εσύ εσύ που κοιτάζεις μ' απορία
π' έκλεισες τη πιο ωραία ιστορία
τώρα γιατί μ' αναστατώνεις
κι όλο το είναι μου πληγώνεις

Εσύ εσύ που με' βλεπες για εχθρό σου
που μου' λεγες ότι έφραζα το φως σου
τώρα γιατί με κατακρίνεις
κι όλο με άλλες με συγκρίνεις

Σου το' χα πει πως η αγάπη
δεν είναι μόνο παίρνω κάτι
ούτε απ' τον ένα οι θυσίες
τώρα πια μέτρα τις ατυχίες
και το γινάτι βγάζει μάτι
σου το' χα πει πως η αγάπη
δεν είναι μόνο παίρνω κάτι


Εσύ εσύ που με κοιτάζεις θλιμμένος
που' λεγες ότι είσαι καταπιεσμένος
τον εγωισμό σου γέμιζες
και τη ψυχή μου τη γκρέμιζες

Εσύ εσύ που με' βλεπες για εχθρό σου
που μου' λεγες ότι έφραζα το φως σου
τώρα γιατί με λογοκρίνεις
και στους γνωστούς μας με συγκρίνεις