Τρίτη, 17 Φεβρουαρίου 2015

Η ΖΕΣΤΉ ΛΙΏΝΕΙ ΠΑΓΕΤΌ
















Η ζέστη λιώνει παγετό
η θάλασσα καράβια
και σε κοιτώ και σε ρωτώ
πως την αντέχεις τη ζωή
μονάχη σου τα βράδια

Η θάλασσα σαν ηρεμεί
φέρνει σιγή γαλήνη
και σε κοιτώ και σε ρωτώ
σαν σβήσουμε από τη ζωή
τι θα' χει απομείνει


Η μοναξιά η άψυχη
που' ζει μες τις καρδιές μας
θα λέμε είμαστε άτυχοι
γι' αυτό γρήγορα πέρασαν
στ' άπειρο οι ψυχές μας


Όταν σιωπήσει η βροχή
ουράνιο τόξο βγαίνει
και σε κοιτώ και σε ρωτώ
σε δύση και σ' ανατολή
πόση αγάπη φέρνει

Ο ουρανός σαν ηρεμεί
σημάδια δεν αφήνει
και σε κοιτώ και σε ρωτώ
σαν σβήσουμε από τη ζωή
τι θα' χει απομείνει




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου