Τετάρτη, 11 Μαρτίου 2015

ΉΤΑΝΕ ΧΆΡΑΜΑ ΑΥΓΉΣ


















Ήτανε χάραμα αυγής
μιας χιονισμένης Κυριακής
γύριζα πικραμένος
μόνος και παγωμένος


Παραμιλούσα κι έλεγα
γιατί να με αφήσει
πονούσα μόνος έκλαιγα
αν είναι αμάρτημα αυτό
έχω εγκλιματίσει

Παραμιλούσα κι έλεγα
όλα της τα' χω δώσει
πονούσα μόνος έκλαιγα
τι πληρωμή είναι αυτή
μ' άλλον να με προδώσει


Ήτανε χάραμα αυγής
μιας παγωνιάς άκρας σιωπής
γύριζα κουρασμένος

μόνος κι απελπισμένος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου