Τρίτη, 28 Απριλίου 2015

ΣΑΝ ΧΕΛΙΔΌΝΙ













Σαν χελιδόνι λαχταρώ
στην χούφτα να κουρνιάσω
όπως εκείνο τον καιρό
και να σου λέω σ' αγαπώ
δεν θέλω να σε χάσω


Τώρα που' ρθε η άνοιξη
καρδούλες φτερουγίζουν
μέχρι τ' αγρού τα λούλουδα
αστέρια σχηματίζουν

Σου δείχνουν την αγάπη τους
θέλουνε το κορμί σου
για να στο ντύσουν ευωδιά
ν' ερωτευτούν μαζί σου


Σαν χελιδόνι νοσταλγώ
να μπω στην κάμαρη σου
και να με πας στον ουρανό
όπως εκείνο τον καιρό
με την γλυκιά στοργή σου


ΤΟ ΊΔΙΟ ΑΣΤΈΡΙ













Το ίδιο αστέρι
θα το ξαναδούμε
στο ίδιο μέρος
θα ξαναβρεθούμε
εκεί στην ακρογιαλιά
και πάλι σφιχτά.
Θα αγκαλιαστούμε
να θυμηθούμε τα παλιά
με χάδια και φιλιά.
Μην τ' αρνηθείς αγάπη μου
ξέχνα τα περασμένα
τώρα θα αγναντεύομαι
τ' αστέρι δίχως έννοια.
Μην φοβηθείς λατρεία μου
έλα να γίνουμε ένα
και το αστέρι θα κοιτά
όπως εγώ εσένα.


ΠΆΨΕ ΝΑ ΑΔΙΑΦΟΡΕΊΣ

















Πάψε να αδιαφορείς
χωρίς να λες τι έχεις
πάψε να μου οπλοφορείς
και να με κατατρέχεις


Εγώ για σένα έδωσα
μέχρι και τη ζωή μου
τώρα γιατί καρδούλα μου
πληγώνεις τη ψυχή μου

Με νάζια και με πείσματα
με κόλπα που δεν ξέρω
μη με πονάς ψυχούλα μου
και μέσα μου υποφέρω






Κυριακή, 26 Απριλίου 2015

ΣΎΡΑ ΜΟΥ ΞΑΚΟΥΣΜΈΝΗ













Τα βράδια σου τα όμορφα
οι λόφοι φωτισμένοι
σε βλέπουν και μαγεύονται
στα κάλλη σου μπερδεύονται
Σύρα μου ξακουσμένη

Και ποιος μπορεί ν' αντισταθεί
στον λάγνο έρωτά σου
με τις χρυσές ακρογιαλιές
τα γαλανά νερά σου

Και ποιος μπορεί ν' αντισταθεί
στα όμορφα ξωκλήσια
καθολικοί κι ορθόδοξοι
σβήνουν την κάθε πίκρα

Τα βράδια τα μαγευτικά
η απαλή αλμύρα
σ' αγγίζουν κι ονειρεύεσαι
πως πλάνο χάδι γεύεσαι
πανέμορφη μου Σύρα







Τετάρτη, 22 Απριλίου 2015

ΜΕΣ ΑΠΌ ΤΗΝ ΦΩΤΟΓΡΑΦΊΑ ΣΟΥ

















Σε, χω βαθιά μες την καρδιά
κι ας μην σε' χω γνωρίσει
μα ούτε για την ομορφιά
μες από την φωτογραφία σου
βλέπω πως πλούσια ο θεός
ψυχή σου' χει χαρίσει.
Κι ώμος ζητάς την θαλπωρή
στα μάτια το διαβάζω
σα να σε πλήγωσαν πολύ
σα να μου λες βρε Άγγελε
δεν θέλω να σε χάσω.
Μα και να το' θελα εγώ
η σκέψη δεν μ' αφήνει
είσαι για μένα ο θησαυρός
που η καρδιά μου κλείνει.
Τόσο βαθιά τόσο απαλά
και τόσο μαγεμένα
που μου γεμίζει η ψυχή
γλυκά κι ονειρεμένα.
Το πιο δύσκολο πράγμα
στον άνθρωπο είναι να
αποδεχτεί όπως είναι
αυτόν που έχει πλάι του,
θα έλεγα ακατόρθωτο.
26-4-2015











ΧΆΘΗΚΕ ΠΙΑ Η ΑΝΘΡΩΠΙΆ













Χάθηκε πια η ανθρωπιά
γυρίσαμε σελίδα
κι όλη του κόσμου τη χαρά
την δέρνει καταιγίδα
χάθηκε πια η ανθρωπιά
γυρίσαμε σελίδα


Τ' απάνω χέρι σήκωσε
πάλι η απληστία
των κερδοσκόπων οι καρδιές
κήρυξαν ανταρσία

Το χρήμα να μαζέψουνε
τον κόσμο να ξεκάνουν
και ας πεινάνε οι λαοί
τα έχει τους ας χάνουν


Χάθηκε πια η ανθρωπιά
και το χαμόγελό της
κι όλα αυτή η αφεντιά
τα θέλ' υποχείριό της
χάθηκε πια η ανθρωπιά
και το χαμόγελό της




Δευτέρα, 20 Απριλίου 2015

ΞΎΠΝΗΣΕ ΠΆΛΙ ΤΟ ΘΕΡΙΌ
















Ξύπνησε πάλι το θεριό
του χάρου το δρεπάνι
και που να πιει γλυκό νερό
ο μετανάστης πάλι

Που τον χτυπούν από παντού
κύματα μανιασμένα
και κακουχίες του καιρού
του σβήνουνε την έννοια

Για μια καλύτερη ζωή
για τόση δα αγάπη
του φαρμακώνουν την ψυχή
και του κυλά το δάκρυ

Ξύπνησε πάλι το θεριό
τα στήθια του χτυπάει
και που να σβήσει το καημό
ο μετανάστης πάλι




Παρασκευή, 17 Απριλίου 2015

ΤΟΝ ΈΡΩΤΆ ΣΟΥ ΛΑΧΤΑΡΏ

















Τον έρωτά σου λαχταρώ
και τα καυτά φιλιά σου
να τα ξεχάσω δεν μπορώ
ούτε το άρωμά σου.
Στα όνειρά μου έρχεσαι
νεράιδα ντυμένη
ώμος δεν καταδέχεσαι
λίγο λίγο να σε αγγίξω,
ενώ σου λέω σ' αγαπώ
δική σου η ψυχή μου
σε ικετεύω και πονώ
χάνεσαι σαν τον ίσκιο.
Γιατί Ξανθέ μου Άγγελε
δεν με' χεις συγχωρέσει
και της καρδιάς μ' Αρχάγγελε
μου λες δεν έχω θέση.
Στην αγκαλιά σου για να μπω
τι σου' κανα που φταίω
σ' αγάπησα παντοτινά
στο δείχνω και στο λέω.
Γιατί έρχεσαι στον ύπνο μου
χρόνια και με παιδεύεις
κι όταν ζητώ το δίκιο μου
εσύ πετάς και φεύγεις.
Μ' αυτά τα κάτασπρα φτερά
το πλάνο κοίταγμα σου
φέρνεις φέρνεις για λίγο την χαρά
φεύγεις φεύγεις και μένει η χροιά σου.
Κι όταν ξυπνάω το πρωί
η θλίψη με σκορπάει
ψάχνω να βρω την θαλπωρή
την άλλη νύχτα πάλι.
Κι αφήνομαι στην σκέψη σου
στο απαλό κορμί σου
και στην καυτή την έλξη σου
που βγάζει η πνοή σου.
Ίσως ίσως μια μελιστάλαχτη
νυχτιά να μου χαρίσεις
έτσι πάντα πορεύομαι
πως θα με συγχωρήσεις.
Για κάτι που δεν έκανα
για κάτι που δεν ξέρω
μόνο για σένα πέθαινα
κι ακόμη υποφέρω.
Μα και στην άλλη την ζωή
πάλι θα σε θυμάμαι
ξέρω ξέρω πως θα' ρχεσαι εκεί
σαν πέφτω σαν πέφτω να κοιμάμαι.
Τίποτα δεν αποκλείεται
όταν υπάρχει αγάπη
κι αν το κορμί διαλύεται
δεν χάνονται τα πάθη.
20-4-2015




ΑΘΆΝΑΤΗ ΕΛΛΆΔΑ












Σαν μια καρδιά αιμορραγείς
Ελλάδα πληγωμένη
στα στήθια με βαριά πληγή
κι από όλους προδομένη


Πόσες φορές την πάτησες
στην τόσ' εμπιστοσύνη
ματώθηκες πικράθηκες
μ' έδειχνες καλοσύνη

Πόσες φορές σου φόρεσε
ο χάροντας μανδύα
και όμως εσύ μπόρεσες
κι έγραψες ιστορία

Αυτό όλοι ζηλεύουνε
αθάνατη Ελλάδα
κι ας σε κοροϊδεύουνε
εσύ θα' χεις λιακάδα







Πέμπτη, 16 Απριλίου 2015

Ο ΠΟΙΗΤΉΣ












Τι κι αν μιλά ο ποιητής
στον κόσμο το δικό του
με σκότος στο μυαλό του
γίνετε πάντα μαχητής


Για μια ζωή αξιοπρεπή
για μια ζωή με βάσεις
δίχως της φτώχειας τάσεις
όπως τον ήλιο φωτεινή


Τι κι αν σιωπά ο ποιητής
σαν δεν κρατά την πένα
μέσα του έχει έννοια
πονά στ' άδυτα της ψυχής




ΘΈΛΩ ΈΝΑ ΒΡΆΔΥ ΔΡΟΣΕΡΌ

















Θέλω ένα βράδυ δροσερό
να' ρθω να σ' ανταμώσω
για να σου πω πως σ' αγαπώ
πόσο πολύ σε λαχταρώ
κι έρωτα να σου δώσω


Αχ άσε τη σκέψη σου χαλαρή
και μη με αποπαίρνεις
είσαι για μένα όλη η ζωή
παροξυσμό μου φέρνεις
ξέρεις το πόσο υποφέρω
πάψε να με πεθαίνεις


Θέλω μια μέρα χαρωπή
μαζί σου να ξυπνήσω
και σου υπόσχομαι στοργή
ότι θα σε' χω σαν παιδί
πάθος θα σου αφήσω


ΘΑ ΦΎΓΩ ΑΠ' ΤΗ ΖΩΉ ΣΟΥ
















Θα φύγω απ' τη ζωή σου δεν θα με ξαναδείς
μα να θυμάσαι εσύ έβαλες το φραγμό
θα φύγω σου το λέω και θα με αναζητείς
όμως δεν θα γυρίζω θα κλαις με σπαραγμό


Με πίκρανες με ψύχρανες χωρίς καμιά αιτία
και ξέκανες καθ' αγαπώ σ' αυτή την ιστορία
μα να θυμάσαι στη ζωή η αγάπη έχει αξία
όταν βαθιά θα καταλάβεις πως ήσουνα η αιτία


Δεν σου' φθαναν τα χάδια μου το κάθε άγγιγμα μου
και μ' απονιά μου σκότωσες όλη την έλξη
γιατί το είχες δίπορτο με τάιζες με ψέμα
κι όταν σου' λεγα γιατί με' βγαζες και ψεύτη



ΘΈΛΩ ΝΑ ΖΉΣΩ ΠΛΆΙ ΣΟΥ













Θέλω να ζήσω πλάι σου
να σε καταλαβαίνω
κι όλους τους πόνους της ψυχής
γλυκά να σου τους παίρνω

Να' χω στη φούχτα τη καρδιά σου
για να τη λεπτολογώ
κι όταν λέει τ' όνειρά σου
να σου τη γλυκοφιλώ

Δεν κάνω πια μακρυά σου
νιώσε με που στο λέω
πως αντέχει η καρδιά σου
ολημερίς να κλαίω

Και να ζητώ να μ' αγκαλιάσεις
έστω στα όνειρά σου
δεν κάνω πια μακρυά σου
πάρε με στη χαρά σου

Θέλω να ζήσω πλάι σου
όλα να σου τα δίνω
κι ότι κακό σε πίκρανε

με χάδια να στο σβήνω

ΘΈΛΩ ΜΑΖΊ ΝΑ ΕΊΜΑΣΤΕ
















Θέλω μαζί να είμαστε
μπροστά από το τζάκι
να καίνε τα καυσόξυλα
το τζάμι ζεστό δάκρυ

Καφέ να πίνεις αχνιστό
την κούπα να κρατάς
και εγώ να σε θαυμάζω
και συ να μου γελάς


Να πέφτουν νυφάδες απαλά
ν' ασπρίζει το τοπίο
να σε ταΐζω με φιλιά
ζεστά όπως τον ήλιο


Θέλω μαζί να είμαστε
ετούτο το χειμώνα
μόνοι οι δυο μας αγκαλιά
να βλέπουμε τα χιόνια

Και σαν θα' ρχεται η βραδιά
με πόθο και στοργή
να νιώθουμε τον έρωτα
επάνω στο χαλί













ΘΈΛΩ Ν' ΑΝΟΊΞΩ ΤΗ ΚΑΡΔΙΆ
















Θέλω ν' ανοίξω τη καρδιά
για σένανε και μόνο
να δεις πως σαν τρελή χτυπά
μ' ένα και μόνο τόνο


Ανοιγοκλείνει σπαρταρά
την έχεις πια μαγέψει
ποθεί τα χάδια τα φιλιά
που έχεις αφαιρέσει

Ανοιγοκλείνει λαχταρά
ζητά από σένα έλξη
να φύγει πια η παγωνιά
πράξη να γίν' η σκέψη


Θέλω ν' ανοίξω τη καρδιά
για σένανε και μόνο
να δεις το πόσο σ' αγαπά
να πάψω πια να λιώνω





ΘΑ ΡΊΞΩ ΒΆΡΚΑ ΣΤΟ ΓΙΑΛΌ












Διέγραψες τον αριθμό
και πέταξες ότι καλό
από το κινητό σου
μηνύματα και αγαπώ
και με' κανες εχθρό σου

Με πρόσβαλες μ' απείλησες
στους φίλους με ξεφτίλισες
και χάθηκες για μήνες
με τσάκισες με λύγισες
μου' σβησες τις ελπίδες


Θα ρίξω βάρκα στο γιαλό
τώρα στο πέλαγος να βγω
να πνίξω πια το κινητό
γιατί άλλο δεν το μπορώ


Τώρα βρήκες τον αριθμό
και λες πως όλα θα στα πω
όταν συναντηθούμε
μα πάλι βάζεις το φραγμό
το πότε θα βρεθούμε

Και με' χεις στην αναμονή
από το βράδυ ως το πρωί
να βλέπω αν χτυπήσει
να λέω καν υπομονή

και θα σου κάνει κλήση

ΘΈΛΩ ΝΑ ΠΙΩ












Θέλω να πιω να ζαλιστώ
απόψε να ξεχάσω
ποτέ δεν με κατάλαβε
ποτέ δεν πήγε πάσο


Δεν μ' άφηνε για μια στιγμή
σε τόπο να σταθώ
μου' κανε μαύρη την ζωή
μέχρι και τ' αγαπώ


Θέλω να πιω να ζαλιστώ
να χάσω το μυαλό μου
ήταν γυναίκα μοχθηρή

ούτε και στον εχθρό μου

ΘΆΛΑΣΣΑ ΣΥ ΚΥΜΑΤΙΣΤΉ
















Θάλασσα συ κυματιστή
κι αγέρι μεταξένιο
έχασα την αγάπη μου
κι είναι πολλά τα πάθη μου
καυτό τρέχει το δάκρυ μου
πέστε της να γυρίσει
γιατί η καρδιά θα σβήσει
λιώνω αργοπεθαίνω...
Έφυγε ένα ηλιόγερμα
δίχως να πει που πάει
και η δική μου η χαρά
έγινε γκρίζα ερημιά
η σκέψη της πονάει...
Κι εσύ φεγγάρι χαρωπό
και αστέρια γελαστά
ρίξτε το φως σας τ' απαλό
σοκάκι να' βρει να' ρθει εδώ
να βρω και πάλι την χαρά.
Είναι θεού ξημέρωμα
να' σαι ερωτευμένος
βγάζεις φτερά αγγελικά
και νιώθεις μαγεμένος.