Πέμπτη, 16 Απριλίου 2015

ΘΆΛΑΣΣΑ ΣΥ ΚΥΜΑΤΙΣΤΉ
















Θάλασσα συ κυματιστή
κι αγέρι μεταξένιο
έχασα την αγάπη μου
κι είναι πολλά τα πάθη μου
καυτό τρέχει το δάκρυ μου
πέστε της να γυρίσει
γιατί η καρδιά θα σβήσει
λιώνω αργοπεθαίνω...
Έφυγε ένα ηλιόγερμα
δίχως να πει που πάει
και η δική μου η χαρά
έγινε γκρίζα ερημιά
η σκέψη της πονάει...
Κι εσύ φεγγάρι χαρωπό
και αστέρια γελαστά
ρίξτε το φως σας τ' απαλό
σοκάκι να' βρει να' ρθει εδώ
να βρω και πάλι την χαρά.
Είναι θεού ξημέρωμα
να' σαι ερωτευμένος
βγάζεις φτερά αγγελικά
και νιώθεις μαγεμένος.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου